— 101 — 



hunne knoppen beroofd, terwijl do top[)en der twijgen hunne 

 knoppen behouden, omdat deze twijgen te dun zgn, dan dat de 

 vogels daarop zouden gaan zitten. De meezen zijn wol de 

 eenigc vogels, die kunnen pikken, terwijl zij aan een twijgje 

 hangen. 



Onder de insektenelende vogels zijn als verdelgers van 

 knoppen alleen de meezen van l)eteekenis. Dozen versmaden 

 mi^estal de kleine, nog gesloten knoppen; zij hakken vooral de 

 knoppen van poreboomen stuk, terwijl deze bezig zijn te 

 zwellen. Ook de later te voorschijn gekomen, maar nog niet 

 geopende bloemknoppen eten zij gaarne op, — en wel, volgens 

 Kirchbergor, zonder daarbij te letten op de aanwezigheid van 

 iiisekten. 



De beschadiging is sommige jaren zeer groot, en heeft 

 weer andere jaren niets te boteokcnen. — 



Waarom eten de vogels knoppen? En in 't bijzonder : 

 waarom doen zulks insektenetende vogels, zooals meezen, voor 

 "wic anders naast « insekten » niet veel anders dan » oliehou- 

 dende zaden « op de spijskaart staat i Men heeft herhaalde- 

 lijk beweerd, dat zij het doen om den dorst te stillen. Maar 

 Kirchberger zegt, dat langs zijnen tuin een beek stroomt, die 

 nooit bevriest, — en toch vreten hem ieder jaar de kool- en 

 blauwmeezen bijkans alle knoppen van zijne pereboomen op, 

 — lot hij de ware oorzaak van deze vreterij ontdekte, en een 

 middel vond om hot kwaad te bestrijden. De ware oorzaak 

 van dat knoppen afvreten is niet de dorst, maar de honger. 



AVanneer in November de eerste sneeuwvlokken vallen, 

 dan leest men weldra in de couranten eene aanmaning om den 

 vogels voedsel te geven. En de vogel vriend strooit brood en 

 korrels, en hangt, speciaal voor de meezen, eene schijf van eene 

 zonnebloem op, ofwel een stuk spekzwoerd. En toch is dan de 

 nood nog niet zoo hoog gestegen. Vooral onder de schors- 

 schubben der boomen zitten allerlei insekten in voorraad. 



