— 111 - 



buigen, zocxlat zicli op dit oi-gaau lialfbolvormige veilic- 

 veiilieden vortooiiden, waaruit alras kleine kaïTnijnroodo 

 lichaampjes te voinxscliiju kwamen, die pykniden bleken te 

 zijn. Xader onderzoek leerde, dat deze pykniden in hunnen 

 bouAV niet verschillend ■waren van die, welke door Phonni 

 olcracca, welke zwam de oorzaak der kankerstronken bleek 

 te zijn, worden voortgebracht. Ook de daarin gevormde 

 sporen bleken in vorm en grootte niet te verschillen van die, 

 welk(^ in de pykniden van de zwam der kankeirst ronken 

 weiden gevormd. 



Later vcmd ik dezelfde jjykniden ook op de aangetaste 

 wortelgedeelten van grootere, aan « vallende ziekte » 

 lijdende koolplanten; hoewel, naar het mij voorkomt, op de 

 aangetaste wortels van oudere planten, kort vóór ilvn lijd 

 van den oogst, de pyknidenvorming dikwijls schijnt achter- 

 wege te blijven. 



Daar in de aangetaste wortels der « vallers » geen 

 andere organismen werden aangetrotïen dan de genoemde 

 Phoma, terwijl de ziekte zich slechts zoover uitsti-ekt© als 

 het mycelium van deze zwam zich uitbreidde, liag het voor 

 de hand, in haar de oorzaak van de « vallende ziekte » te 

 zien. 



In mijn stuk over « kankerstronken » (zie dit Tijdschrift, 

 deel X, bl. 5T) beschreef ik de ])ykniden van Fhoina olcracca 

 ols : et eerst glimmend geelbruine, later bruinzwai-te, punt- 

 vormige lichaampjes ». Zóó waren de pykniden, die ik het 

 eerst zich op de « kankerstronken » zag voinien ; later bevond 

 ik, dat zij vaker aanvankelijk lichtrood of ook wel karmijn- 

 kleurig rood zijn in plaats van geelbruin; daarna worden zij 

 bruinzwart of roodachtig zwart. De pykniden, welke zich 

 op de aangetaste wortels der « vallers » vormen, zijn ook 

 meestal eerst karmijnkleurig rood, slechts bij uitzondering 

 eerst trlinnnend «"'eelbruin. 



