— ] 1 :{ — 



stiO'iikcii » (iiitw Ikkclcu, (laar locli gewoonlijk do « vallcr.^ » 

 g'eeno loverburo kool voiiucii. 



Positieve o-ofevens (licuaano-aaiide hobbeii wij iiof"' niet; 

 maar liel wil mij vooikomeu dat do volj^eiide vciklaiiiif^ 

 lU)^ al |)laiisibei is. 



Niet altijd breidt de Phoma, waniijeer deze zich. in den 

 wortel ecner koolplaiit heeft g^evestigd, zich daar zoodanig 

 uit dat deze wortel op de hoogte d'er «.angetaste plaats meet 

 afstei^'en. Soms komt - - door welke leden is onbekend — 

 de verdere uitbreiding der zwam in den wortel tot staan; de 

 hoof'dwortel sterft dan niet af, en de koolplant blijft behou- 

 dieii. Eenige maJen zag ik koolplanten, welker hoofdwortel 

 op ee'ue bepaalde plek was a,angetast geweest, en waarin op 

 die plek ook nog een mycelium kon worden ontdekt, terwijl 

 toch de plant niet gestorven was. Yan uit de zieke plek 

 van den wortel bleek zich in sommige gevallen het 

 mycelium naar boven toe, een eindweegs in den stengel, 

 uit te strekken. Wordt nu de kool geoogst, dan zal de 

 Phoma gewoonlijk in den stronk op het veld achterblijven, 

 't zij dan in den wortel of wel in den stengel. In sommige 

 gevallen echter heeft zij zich tot in de as der kool uitge- 

 breid ; en dan kan men soms bij den oogst een klein 

 vlekj(> in deze as waarnemen, hoewel daarvan gewoonlijk 

 niet veel te zien is. Maar zit de Phoma eenmaal in de as 

 van de kcoi, dan geraakt zij daar gedurende den winter op 

 de bewaarplaatsen tot verdere uitbreiding, zoodat o kanker- 

 stronken » Morden gevormd. — 



Yerschillende praktische koolbouwers meenen te hebben 

 waargenomen, dat het zaad, van bepaald© planten afkomstig, 

 vele vallers oplevert, terwijl uit dat van a.n(lere planten 

 geene vallers voortkomen. Om nu de vraag op te lossen, 

 of de vallende ziekte met liet zaad zou kunnen worden over- 

 gebracht, heb ik in 't voorjaar 1904 van vele kocdbouwers 



