— 114 — 



zaad laten komen; ma,ar liet mocht bij geen der ontvangen 

 monsters gelukken, de Plioma aan të- -^Meiïen. En bij het 

 groot aantal monsters, dat door mij ^^'M^i onderzocht (Zie 

 bl. 22 van dezen jaargang), geloof ik #é*f vrij zeker te kun- 

 nen constateeren, dat de ziekte niet do- het zaad wordt 

 overgebracht. i'J e' 



Eene andere vraag echter is deze' f'^&f'niet misschien 

 het zaad, dat van bepaiilde planten afkomstig is, of wel het 

 zaad, afkomstig van planten, die onder bepaalde voorwaar- 

 den gegroeid zijn, koolplanten oplevert, die meer neiging 

 hebben om door de Phoma te worden aangetajst',' dus meer 

 vatbaar zijn voor de « vallende ziekte », dan ander zaad. 

 Wetenschappelijke proeven zijn daaromtrent nog niet geno- 

 men ; maar de mogelijkheid is volstrekt niet uitgesloten, dat 

 de ei-varing, ilie meerdere practici schijnen te hebben opge- 

 daan, volkomen juist zal blijken te zijn, al wordt dan ook 

 de ziektekiem zelve niet met het zaad overgebracht. 



Mocht inderdaad de keuze van het zaad van grooten 

 invloed blijken te zijn op het al- of niet optreden van de 

 « vallende ziekte », dan zal dus daaraan in de eerste plaats 

 de grootste aandacht moeten worden gewijd. — 



Verder kan ik omtrent de bestrijding der bedoelde kool- 

 ziekte niets stelligs mededeselen. 



Zeker is het, dat vele koolplantjes reeds op de banen 

 worden aangetast ; en het spreekt wel van zelf, dat de kool- 

 bouwer er nauwkeurig op moet letten, dat hij zulke plantjes, 

 welke de ziekte reeds onder de leden hebben, niet op het 

 veld uitpote. Geen verstandig koolbouwer zal zulks dan 

 ook doen, — als hij maar kan zien, dat de planten zijn aan- 

 getast, 't Is dus slechts de vraag, of men zulks altijd aan 

 de jonge planten, ten tijde dat zij worden uitgeplant, kan 

 merken. - — Planten, die de kwaal reeds onder de leden heb- 

 l3en, maar waar de vernieling van den hoofdwoiiel en de 



