— IIT — 



(Ml wel (midnl aan den coik'U kant de kaïikcix.icktc alllmns 

 v(>()i](i()[)i<;' ii()<^' niet ((it de ^'('vaarlijkslo zicldcii van de kttol 

 behoort, en omdat aan dtn aiideron kant de kookstionkcn 

 zoo'n (lGelinati<ifo on g'oedkoüpo bemcstiii<>' ()])k'vi'rcn. 



Nu liet eclit'cr minstens /.oer waarschijnlijk is gewor- 

 den, dat ook het optreden van de veel ernstiger « vallende 

 ziekte » der kool door het onder den groud weiken van de 

 stronken in da hand woïdt gewerkt, zou het kunnen zijn, 

 dat mijn advies ten deze later aaiders zou moeten gaan 

 luiden. Ik ontveins mij evenwel niet de bezwaren, die er 

 voor den koolhouwer aan den Laiigendiijk in gelegen zijn, 

 van het bestaande gebruik af te wijken, en durf een po«sitief 

 advies in dezen eerst geven na uitvoeriger studie van de 

 « vallicnde ziekte » en na voortgezette proefnemingen op het 

 terrein. — 



()fs(dioon omtrent het verloop van deze laatstgenoemde 

 ziekte en met name ook omtrent hare bestrijding nog bij 

 lange na niet alle hangende kwesties zijn opgelost, zoo 

 meende ik toch goed te doen, met wat mij aangaande de 

 oorzaak der « vallers » is bekend geworden, reeds nu te 

 publieeeren, voornamelijk ook om de aandacht der prak- 

 tische koolbouwers op deze zaak te vestigen. 



De onderzoekingen aangaande de « vallers », « kanker- 

 stronken » en v(^rdere koolziekten in het Xoord-Hollaudsche 

 kooldi trikt zullen docr den heer Quanjer, adsistent aan het 

 phytopathologiseli laboratorium, worden voortgezet. Deze 

 zal er dus allicht in dit tijdschrift herhaaldelijk op terug- 

 komen. 



J. ]aitzem.\ 13os. 



Amsterdam, 10 Mei 1905. 



