— 126 — 



dau de Piobsteier, en scliijnt beter weer te hebben getroffen 

 in den oogsttijd. 



Waarschijnlijk hebben wij ook in dit geval met eene 

 besmetting der uitgezaaide haverkorrels door Fusariuvi te 

 doen gehad ; met zekerheid valt zulks evenwel niet uit te 

 maken, daar ik geen haverkorrels van de uitgezaaide partij, 

 die mislukt was, tot onderzoek ontvangen heb. Maar de 

 volgende waarneming, reeds vermeld in mijn verslag over 

 de werkzaamheden, in 1904 verricht in het phytopatholo- 

 gisch laboratorium, wijst erop, dat wij hier vrij stellig, 

 evengoed als bij 't slecht ontkiemen van de zomertarwe, met 

 eene Fusarium-infectie van het zaaizaad te doen hadden, 



In Mei ontving ik uit Roodeschool, en in Juni uit Groo- 

 tegast haverplantjes, die aan het ondergedeelte van den 

 halm, — soms reeds aan het onderaardsche halmlid (tusschen 

 korrel en kroon), maar mee'stal aan het daarop volgende lid, 

 tusschen den halm en de omgevende bladscheede, — eene 

 schimmelmassa vertoonden, welke Fusarium-conidiën voorts 

 bracht. Deze zwam had de basis van den halm geheel door- 

 woekerd, en deed aldus de plant sterven. I^aar alle waar- 

 schijnlijkheid had de Fusarium zich ook hier reeds op de 

 haverkorrels gevestigd, maar heeft deze zwam in hoofdzaken 

 eerst later, na 't uitzaaien, in 't voorjaar, sedert er meer 

 regen gevallen was, zich sterk uitgebreid en zoodanig vat op 

 de haverplantjes gekregen, dat deze het nu in een reeds meer 

 gevorderd stadium van ontwikkeling toch nog moesten op- 

 geven. Yan den zaaitijd, van de geaardheid van den bodem 

 en van den graad der besmetting van de korrels kan het 

 hebben afgehangen, of de op de korrels gevestigde Fusarium 

 óf reeds de kiemende korrels óf pas later de jonge plantjes 

 doodde. Bij de zomertarwe toch deden wij ook de ervaring 

 op, dat de Fusarium óf reeds de uitgezaaide, kiemende kor- 

 rels, óf wel eerst later de jonge planten doodt (zie dit Tijd- 



