— 128 — 



troffen. Zaait men nu korrels, die met zulke zwartzwani- 

 rnen besmet zijn, wh, dan worden va.ak de jonge graan- 

 planten door deze zwammen aangetast : sommige planten 

 sterven reeds als kiemplantjes, andere groeien vrij goed op, 

 en brengen eene aar of pluim te voorscbijn ; maiar de blade- 

 ren hebben intusschen gele vlekken gekregen, die zich. wel- 

 dra tot geelachtige strepen uitbreiden, welke later bruin 

 worden; en weldra worden de bladeren in zoodanige mate 

 aangetast, dat de aar of pluim niet tot voldoende ontwikke- 

 ling kan komen en de korrels klein blijven, indien zij al 

 tot volledige vorming geraken. 



Misschien moeten sommige der gevallen van sterfte, in 

 1904 onder de kiemplanten van haver en tarwe waargeno- 

 men, worden toegeschreven aan de werking van zwart- 

 zwammen, en moet dus in dezen niet alles op rekening van 

 de Fusarium worden gebracht. 



In ieder geval kwam « het zwart » in onderscheiden 

 streken onzes lands later in 't seizoen op groote schaal in de 

 havervelden voor. zoodat gansche stukken daardoor weg- 

 stierven. Deels kan dit geschied zijn doordat de op de 

 uitgezaaide korrels aanwezige zwartzwammen niet dadelijk 

 groote uitbreiding erlangden, maar de haverplanten eerst 

 op meer gevorderden leeftijd aantastten; deels ook kunnen 

 de in leven gebleven planten besmet zijn geworden door de 

 zwartzwamconidiën, die zich op do reeds door deze zwam- 

 men gedoode kiemplantjes hadden ontwikkeld. 



Hoewel het mij dus vrij zeker voorkomt, dat het veel- 

 vuldig optreden van « het zwart » in de haver moet worden 

 ioe geschreven, hetzij direct hetzij indirect, aan de omstan- 

 digheid, dat de uitgezaaide haverkorrels met zwartzwammen 

 besmet zijn geweest, zoo bleek toch uit verschillende omstan- 

 digheden dat de aard van den grond oorzaak kan zijn, dat 

 de kwaal zich Óf epidemisch en op groote schaal — - óf wel 

 slechts sjx)radisch en in zeer geringe mate vertoont. 



