— 131 — 



nu oens in den Macrosporluw-, dnn in den Sporulcoiuuin-, 

 dan weer in den Altcnuirui-ronn bleek (e fiuciifif'<'<>r(',n. 

 ll(>t niyc(diuni van dezt' zwam zal voor een groot ged<'elt(! 

 uilwcndi»:: op de zaadliuid, maar verbreidde ziek loeli ook 

 soms in deze; nimmer, voorzoover ik kon nagaan, iji de 

 zaadlubben of in de andere deelen der kiem. Deze zwart- 

 zwam kwam evenwel in den thermostaat al spoedig- tot weel- 

 derige ontwikkeling, en tastte weldra, de zaxidlobben der 

 kiemende zaden aan, waardoor het kiem])lantje, meestal 

 reeds vóór het zich geheel ontwikkeld had, word gedood. 



Ook gezonde kiemplanten, met sporen van de bedoelde 

 zwartzwam besmet, stierven binnen 2 tot 4 dagen tijds. 

 Zaadlobben en stengeltje Morden geel en worden door de 

 zwam uitgezogen. 



In enkele gevallen werden tot '10% van do in doii ther- 

 mostaat ter kieming geplaatste zaden gedurende het kie- 

 mingsproces door de zwam gedood. Vaak bepaalde zich het 

 aantal zaden, dat op deze wijze mislukte, tot 4 a 10 %. 



Bij hetgeen boven werd meegedeeld, mag niet worden 

 vergeten, dat de zwartzwam in den thermostaat, bij hoogere 

 temperatuur (25°C) en hoog w^atergehalte der omgevende 

 lucht, in zeer gunstige condities verkeerde, dus snel voort- 

 woekerde en vele conidiën (sporen) vormde, — terwijl de 

 koolkiemplantjes onder deze omstandigheden zwakker waren 

 dan zij in de viije natuur zouden zijn, en dus vatbaarder 

 waren om. aan d© zwartzwam. ten offer te vallen. 



Het bleek mij dan ook, dat van monsters zaad, dat door 

 de zwartzwam tamelijk erg was besmet, wanneer het buiten 

 werd uitgezaaid, geen in 't oogvallend groot aantal plantjes 

 wegbleven of spoedig na de kieming stierven. 



Zulks neemt niet weg, dat de aanwezigheid van de 

 zwartzwam op het zaad, ook bij 't uitzaaien buiten op de 

 banen of kiembedden, niet altijd ongevaarlijk zal wezen; 



