— 135 — 



voering vmi lid znaiziiad, jiict de veilioooing' van de 

 opbrengst ». 



Daar ik indertijd bij de bekende bi('l(iiz:i;ul(<'ler8 

 Kiikn & C"^ te Naarden gezien had, dat het bict<'iizaad daar 

 geregehl wordt gedroogd, \v<',n(hle ik mij tot dt'Ji Heer 

 H. W. Kiihn om inliehtingen betreffende de door liem ver- 

 kregen resultaten. Hij verplichtte mij door uitvoerige 

 ni('(l('(k'elingen, waaraan ik het volgende ontleen : 



« Toen onze kuituur zich tot boven 100,000 KG. beet- 

 worti'lzaad uitbreidde, bleek het dat steeds in 't voorjaar do 

 kiemkraeht van ons zaad ver achterstond bij de Duitsche 

 soorten, en (h»t ook bij de kiemproeven meer jonge planten 

 ten gevolge van aantasting door schimmels te gronde gin- 

 gen. De reden van dit alles bleek later uitsluitend te zijn 

 het grootere watergehalte van het in onze vochtige polders 

 geoogste zaad, dat ook bij het mooist denkbare weer nog 

 steeds 18% water bevat. 



» Wij zijn dus verplicht, alles kunstmatig te drogen 

 tot benedon 15 % water, en zelfs is dit nog niet voldoende. 

 In natte jaren, zooals 1902 en '3 moet het drogen zeer spoedig 

 na het oogsten geschieden, d.w.z. zoolang het zaad aan het 

 stroo op het land (afgesneden) luchtig opgezet staat, is er 

 van regen of warm weer niet veel te vreezen ; eerst wanneer 

 duidelijke ontkieming j)laatsvindt, begint het gevaar; — 

 doch wanneer het zaad in wordt gehaald, en daarbij niet 

 zeer, zeer droog is, gaat de kiemkraeht eiken dag achteruit. 

 Dit laatste is voor ons een zeer groote zorg, omdat de land- 

 bouwer er uiterlijk niets van merkt, en zelfs steeds beweert 

 dat men koren eerst moet dorschen als het goed droog in 

 schuur of luMg is geworden. In 1002 hebben wij ettelijke 

 duizenden kilo's daardoor verloren. 



» Komt echter het zaad direct van het land zelf br(X'iend 

 en doornat (20 u 2-"5 % wafer), in de machine, daai zijn de 



