— 163 — 



It'tters van haren naam aan. De boonien en heesters van 

 het stuk P zijn niet meer beschadigd dan men liet overal 

 elders in Schiedam ziet : hunne bladeren hebben in meer- 

 dere of' mindere mate gele en bruine vlekken en de randen 

 derzelve sterven af. Dit geeft de geheele vegetatie van 

 Schiedam een armelijk voorkomen, dat alle jaren weer te 

 zien is, en bestempeld kan worden met den naam van 

 chronische rookbeschadiging. 



De andere stukken van de Plantage hebben daarenboven 

 het karakter van acuut lijden. De boomen en heesters 

 vertoonen dit in L en G duidelijk, in A, N, F en A' zeer 

 sterk. De acute beschadiging bestaat, behalve in de vlek- 

 kigheid der bladeren, in het afsterven derzelve, dat van den 

 rand uit voortgaat ; ook toppen en takken sterven af, ja 

 zelfs geheele boomen. Het maximum van dit kwijnen is 

 waar te nemen in de tuinen achter de huizen van de Tuin- 

 laan, in /i en t, d.i. tusschen de windrichtingen Z. W. t. W. 

 en Z. W. t. Z. 



Het woord o acuut » duidt reeds aan, dat het verschijn- 

 sel vrij plotseling is opgetreden. Daar ons evenwel over den 

 datum van dat optreden geen betrouwbare gegevens ten 

 dienste staan, kunnen wij hieruit niet, in verband met de 

 opgaven van windrichting, tot zekere conclusies komen 

 omtrent de plaats vanwaar de schadelijke gassen werden 

 uitgezonden. De ligging der fabrieken 1 tot en met 7, die 

 hiervoor verantwoordelijk gesteld zouden kunnen worden, 

 is zoo, dat men niet met onze gegevens kan aanwijzen of ze 

 alle, dan wel enkelfe ervan schuld hebben. 



Evenmin kan uit morphologisch onderzoek (1) van de 

 beschadigde plantendeelen met zekerheid besloten worden, 

 welke stoffen de verwoesting hebben aangericht. 



(1) Zie ook Ilaselhoff und Lindau : Deschad. d. Voget. d. Rauch, 1903 

 -hl.37J. 



