— 171 — 



Adoihold howorktc broolnivo nvor don Aniorikaanschon 

 iiKM'Idauw in 't liclii «^cfi^cvcii. 



llceds sodert lan«^<! tijden, misschien zoo lan^ de krnis- 

 bcssentci'lt in lüii'oj)a woidt IxMK'fVud, komt daai' cene 

 ziekte voor, die door eene meeldaiuvzwam wordt veroorzaakt, 

 n.1. door Microspliacra Giossulariae Lév. Dit is de 

 o Europecschc viceJdduic », die evenwel op verre na niet 

 zoo te duchten schijnt als de o A inrrikaausche inccJihnnr », 

 veroorzaakt door eene andere meeldaiiwzwam, n.1. Sjxicro- 

 tliccn mors uvac Berk et Curt. 



De beide zwammen, die deze ziekten teweegbrengen, be- 

 hooron tot de meeldauwzwaninien of Erysiheeën (1), welke, 

 — zooals mag woiden bekend verondersteld — allen buiten 

 op de organen leven van de planten, die zij aanta.ston ; zij 

 vormen slechts hier en daar zuigorganen (« haustoriën »), 

 welke in eene opperhuidscel binnendringen, en aldus de 

 hoofdrol bij de voedselopneming spelen. Eerst vormen de 

 talrijke, dooreengeslingerde zwamdraden aan de oppervlakte 

 van het plantendeel, dat zij bedekken, a. h. w. een spinrag- 

 achtig overtreksel, dat of zeer los en draderig blijft, of wel 

 door sterke vertakking der dooreengeweven myceliumdraden 

 eene viltachtige geaardheid aanneemt. Zóó doet zich de 

 meeldauwzwam voor, zoolang zich nog geene sporen hebben 

 gevormd. Woldra ontstaan echter loodrecht op de my- 

 cetddradcn, die het aangetaste plantendeel overtrekken, de 

 sporv>n v()( rtbrengende takken, welke weldra overgaan in 

 heele i-eeksen of ketens van sporen. Wanneer deze laatsten 

 zich van elkaar loslaten, vallen zij bij milliarden tusschen de 

 spinragachtige of viltachtige mycelliummassa, en bedekken 



(1) Zie over Meeldauw zwammen " of Er\sipheeën o. a. hot opstel 

 van Mcj. C. E. Destrée » in den 2«" jaargang van het " Tijtlsclirifc over 

 rianteni!.ieiitcn -, hl. 5. 



