— 173 — 



viiu dt'Zt' beleinineit, vn doordat hij zich o]) de nog niet vol- 

 ledig iiitgegrot'ide bessen vestigt. De aangetaste bessen 

 groeien weinig meer. springen vaak met diepe barsten open, 

 vallen soms af, en gaan of' aan den struik of op den grond 

 in rotting over, waarbij zieli allerlei rottingszwammen erop 

 vestigen. Xatuurlijk worden zij op deze wijze niet rijp; 

 en worden aangetaste bessen in onrijjK>n toestand, tusschen 

 do gave bessen in, tot compóte verwerkt, dan. moet dezo 

 slecht smaken, bitter en ook wel alsof zij was aangebrand. 



Uit het bovenmeegedeelde scliijnt te volgen, dat de 

 Amerikaansche meeldauw veel gevaarlijker is dan de Euro- 

 peesche. 't Is natuurlijk de vraag, in hoever zulks uitslui- 

 tend ligt in het verschil in geaardheid der beide meeldauw- 

 zwanimen, dan wel misschien ten deele ook in het verschil 

 in de onistiindigheden, waaronder zij zich gewoonlijk ont- 

 wikkelen. 



Mceldauwzwammen uit het gedacht SphacrotJi-cca zijn 

 ook in Nederland inheemsch, zooals Sph. ijannos^a, die « het 

 icit » bij rozen en perziken veroorzaakt, en Sph. Ca^tagn^i, 

 die op hop, komkommers, Spiraea Ulmaria en vele andere 

 planten leeft. Ook onze inlandsche Sjihaerotheca-sooiten 

 vormen meestal een dichter, meer viltachtig overtreksel over 

 de aangetaste deelen, dan de Mwrosphaeras doen. En 

 daaraan is zeker toe te schrijven dat zij meestal eene heviger 

 inwerking op de voedsterplant hebben. 



Overigens is de verbreiding van de Sphaerotheoa's, 

 even als dit in 't algemeen met de meeldauwzwammen het 

 geval is, in hooge mate afhankelijk van atmospherische 

 invloeden ; zoodat zich het eene jaar de door haar veroor- 

 zaakte ziekteverschijnselen in veel ergere mate vertoonen 

 dan het andere. Dit is bijv. van t het wit » der rozen en 

 j)erziken algemeen bekend. 



\2 



