1)0 plantaardige inhoud bestond vooral uit graankorrels, 

 zoowel tarwe en rogge, als haver en gerst. A'oor ons doel 

 was li(_'t onnoodig de verschillende soorten uit elkander te hou- 

 den ; er dient echter gezeid te worden, dat haver en gerst 

 slechts bij uitzondering gevonden werden. Één enkele maal 

 werd haver aangetroffen tezelvertijd als paardenmest ; in zulk 

 geval was natuurlijk die ha^■er uil paardenuitwerpseien af- 

 komstig. 



Een zeer groot aantal tarwe- en roggekorrels hadden 

 geen kiem meer, wat wel als een bewijs mag bescliouwd wor- 

 den, dat de korrels reeds gekiemd waren, o\) het tijdstip, dat 

 de kraai ze heeft gegeten. Wordt zij hierbij aangelokt door 

 den zoeten smaak, diotijdens het kiemen door deomzetting van 

 het zetmeel ontstaat, of is het eenvoudig omdat de vogel 

 gemakkelijk den in den grond verborgen korrel vindt, wanneer 

 de kiemplant zich reeds boven de aarde verheft ? Deze vraag 

 kunnen wij niet beantwoorden, doch in ieder geval is hetzeker, 

 dat de kraaien op de velden, w^aar de rogge of tarwe gekiemd 

 is, erg kunnen huishouden. Honderde bleekgroene, of door 

 het blijven liggen gansch ontkleurde kiemen, bod(!kken den 

 grond op de akkers, waar kraaien hebben gewroet, terwijl 

 overal de talrijke putjes nog de plaatsen aanduiden, waar 

 korrels gezeten hebben. 



Er werd wel eens beweerd, dat de kraai alhuMi die kor- 

 rels wegneemt, aan wier wortels schadelijke dieren knagen ; 

 dat zij daardoor dus om zoo te zeggen geene schade doet, aan- 

 gezien de hooger bedoelde korrels toch geen krachtige planten, 

 misschien zelfs volstrekt geen planten zouden voortbrengen ; 

 eindelijk dat de kraai nut sticht door die schadelijke dieren te 

 vernietigen, welke anders wellicht nog eenaantal andei-e jtlan- 

 ten zouden verwond hebben. Zulke bewering is volkomen 

 onhoudbaar ; vooreerst, indien zij waar v/as, zou men regel- 

 matig insecten of insecten larven in de maag moeten aantreffen ; 



