welnu men vindt dikwijls magen met '200, 300 en meer 

 graankorrels zonder één enkel insect ; vervolgens zou men, te 

 oordeelen naar het groot aantal korrels, die op óéncn akker 

 worden geroofd, moeten aannemen, dat deze tallooze larven 

 herbergt, terwijl het rechtstreeksch onderzoek slechts de aan- 

 wezigheid van enkele aantoont ; eindolijkzoude kraai de akkers, 

 die liet meest van schadelijke dieren te lijden hebben, ook het 

 meest moeten bezoeken en boven de andere verkiezen ; de 

 waarneming bevestigt zulks echter niet en het is veeleer door 

 het toeval dat de l^raai een veld, boven een ander veld verkiest, 

 tenzij misschien het kiemingsstadium daarbij een rol speelt. 



De niet gekiemde graankorrels zullen ook wel grooten- 

 deels van bezaaide akkers voortli-omen ; andere zijn geroofd 

 van korenhoopen of ontstolen aan het voeder, dat aan hoen- 

 ders en ander gevogelte werd geworpen. Vooral wanneer de 

 sneeuw de velden bedekt, hebben, naar ons van verschillende 

 zijden werd medegedeeld, de korenhoopen zeer te lijden en 

 kan de schade vrij groot worden, zoowel door lietgeen wordt 

 gegeten als door hetgeen wordt vermorst. 



Na het eigenlijke graan komt de maïs in de eerste plaats 

 in aanmerking ; het aantal korrels is soms vrij groot, b. v. 

 in een geval: 44 maïskorrels, 65 graankorrels en stukjes 

 aardappel ; in een ander geval 82 maïskorrels en 47 graan- 

 korrels. Hoogstwaarschijnlijk is die maïs van duiven- of 

 kippenvoeder afkomstig. 



Verder treft men nog aan : erwten (eenmaal zelfs 73), 

 boonen, linzen, zaden van appel, peer, druif, meidoorn [Cra- 

 taegus) enz. 



Ook kleine en groote aardappelstukken ^^'orden vrij dik- 

 wijls in magen gevonden. Wij hechten daaraan echter niet 

 veel belang ; want hoogst waarschijnlijk komen de meeste 

 dier stukken voort van keukenafval of van op den akker 

 achtergelaten knollen. Van een eigenlijken aardappeldiefstal 

 zal in den regel wel geen spralve zijn. 



