— 18 — 



aftrokken. Deze deelen moesten worden afgetrokken en 

 niet van stengel afgebroken, zou het middel baten; m. a. w. 

 er zou geen wond in den top van den levenden stengel moeten 

 worden gemaakt. Ik verzocht mij eenaantal van de afge- 

 trokken dood(! bloemresten toe te zenden; ik dacht dat het mo- 

 gelijk zou zijn, dat deze inderdaad de deelen op de narcissen- 

 velden waren, die het eerst aan Reterospoy^ium gracüe 

 huisvesting verleenden ; en dat de zwam eerst van daar uit zich 

 over de levende deelen der narcissen zou verbreiden. In dat 

 geval zou het inderdaad niet onmogelijk zijn, dat de te Sassen- 

 heim gebruikelijke methode werkelijk tot op zekere hoogte een 

 voorbehoedmiddel was tegen het « vuur » . Werden echter de 

 bloemresten afgebroken, dan zou de gewonde levende opper- 

 vlakte van den bloemstengel juist de plaats kunnen zijn, 

 waarop zich de zwam het eerst vestigde en dan zou de ver- 

 v\ijdering der Ijloemresten meer kwaad dan goed kunnen doen. 

 Bij onderzoek bleek inderdaad Heterosporium gracüe 

 zicli op de doode bloemresten te hebben gevestigd, evenwel 

 niet in buitengewoon sterke mate, echter reeds op een tijdstip, 

 toen op de narcisbladeren en stengels nog geen « vuur " te zien 

 was. Deze zwam blijkt dus nog wel degelijk in den aanvang 

 als saprophyt op te treden. Maar korten tijd na mijn bezoek 

 brak toch ook te Sassenheim, ook bij de kweekers, die trouw 

 alle -doode bloemresten aftrokken, het « vuur " in erge mate 

 uit, zoodat zij zich toch genoopt zagen, tot behandeling van 

 Imnne velden met Boüillie Bordelaise over te gaan. (Zie be- 

 neden). 



Reeds in 1899 werden door den heer G. van der Wcyden 

 Sr. te Noordwijk, op mijn'raad en in overleg met mij en onder 

 toeziciit van mijn amanuensis, den lieer A. W. Drost, eenige 

 proeven genomen ter bestrijding van het « vuur « met de 

 bekende BouilIie Bordelaise of Bordeauxsche pap. In den 



