— '^o — 



van het boveiiaangeduide verschijnsel zeer waarschijnlijk te 

 achten . 



De teniperuluur, waarbij nog groei kan plaats vinden, ligt 

 in 't algemeen lager dan de minimum-tempcratuur, waarbij 

 nog het bladgroen zich Ivan vormen. 



Nu was het voorjaar 1000 koud; eerst betrekkelijk laat 

 werd het warmer. Een tijd lang was de temperatuur hoog 

 genoeg voor de ontwikkeling en den groei van ondcrschcnden 

 plantensoorten, terwijl zij te laag bleef voor de vorming van 

 bladgroen. Van daar dat sommige kiemplanten, zooals die van 

 boonen, niet slechts met gele zaadlobben boven den grond 

 kwamen, maar dat zelfs de eerste bladeren, die zich daarna 

 vormden, althans in don aanvang, óók geel waren. 



Zoo liwamen ook tulpenbladeren, bladeren van sneouw- 

 klolvjos, hyacinthen, enz., met gele spitsen boven den grond. 

 De top van een blad is ouder dan zijne basis. Toen zich de top 

 vormde, was de temperatuur te laag voor bladgroenvorming; 

 later was zij hooger, en kon dus het lagere (het meer naar de 

 bladbasis gelegen) gedeelte van het bhid groen worden. 



Op dezelfde wijze zal het met de kruisbessenbladercn 

 gegaan zijn. Toen de eerste bladeren zich begonnen te ont- 

 wikkelen, toen (ie buitenrand van deze bladeren uit den knop 

 te voorschijn kwam, was de temperatuur te laag voor blad- 

 grocnvorming, en deze bleef uit. Toen het basale (jongste) 

 gedeelte van het blad zich vormde en te voorschijn kwam, was 

 de warmte groot genoeg om de bladgroenkorrels te kleuren. 

 De later gevormde bladeren werden daarom ook geheel groen. 



De door te lage temperatuur geel of wit gekleurde bla- 

 deren of bladdeelen worden soms later, als de temperatuur 

 hooger is, gewoon groen, soms echter blijven zij geheel of 

 gedeeltelijk geel of wit. 



Al naarmaie de temperatuur, te laag voor de vorming 

 van de groene kleurstof, hooger of lager is, blijft óf alleen vor- 



