^ 47 — 



DE VLASBRAND. 



In de laatste twintig jaren is de teelt van het vlas in 

 België zeer sterk achteruit gegaan; met iedere lente wordt hol 

 aantal met vlas bezaaide akkers geringer en in sommige 

 streken, waar men zich vroeger veel met die cultuur bezig- 

 hield, is zij of geheel verdwenen, of tot enkele kleine partijtjes 

 beperkt. Verscheiden oorzaken hebben daartoe samenge- 

 werkt : de vlasteelt is immer zeer wisselvallig geweest wat 

 de opbrengst betreft : deze hangt, in veel grootere mate dan 

 voor de meeste andere planten, in hoofdzaak van het weder af, 

 terwijl daarenboven een kortstondige hagelbui of een zware 

 regenvlaag in staat zijn het gewas te vernielen of ten minste 

 zoo te beschadigen, dat de landbouwer niet eens zijn onkosten 

 dekt. 



De vlasteelt vergt ook veel handenarbeid : zorgvuldige 

 grondbereiding en zaaiing, wieden, inoogsten, roten, dro- 

 gen, enz. en handenarbeid wordt in vele plattelandsgemeenten 

 schaarsch en duur. 



Daarenboven zijn de vroeger rijkloonende prijzen van het 

 vlas zelf zeer laag gedaald, ten gevolge van de uitbreiding van 

 zijne cultuur in andere landen en de mededinging van andere 

 goedkoope plantaardige vezels. De landbouwer heeft dan ook 

 op vele plaatsen, het vlas door een ander nij verheidsgewas 

 vervangen, liever dan de kans te loopen, soms na veel moeite 

 en kosten, geen oogst te hebben, zonder dat daar tegenover de 

 mogelijkheid van een rijke opbrengst staat. 



Toch is en blijft de vlasbouw nog immer vrij belangrijk 

 en het ware voldoende, dat de prijzen eenige neiging tot opslag 

 vertoonden om hem weer, althans in sommige streken, in uit- 

 breiding te zien toenemen. 



Heeft de vlasteelt tegen vreemde mededinging en uit- 



