— 53 — 



10, 15, of zelfs 20 juui' met vlas durft bezaaien, en waarop 

 de brand toch niet geheel uitblijft. 



« 2" De ziekte treedt in hevige mate op in Vlaanderen, dat 

 bekend is om zijn bijzonder intensieven landbouw. 



« 3* Zij heerscht op gronden waar alle overige landbouw- 

 gewassen zeer goed gedijen. » 



4° Het feit, dat in zoo nieuwe polders als die aan 't Reit- 

 diep en van Lyndenpoldcr de brand reeds optreedt, is ook een 

 krachtig bewijs tegen de uitputtings-theorie. 



Trouwens Ad. Mayer, die op grond van scheikundig 

 onderzoek van den bodem de vraag trachtte te beantwoorden 

 of er verband bestaat tusschen vlasbrand en uitputting van den 

 grond, komt eveneens tot de slotsom, dat uitputting niet de 

 oorzaak is. 



Broekema nam verscheiden reeksen proeven, waarvan 

 wij hier de uitslagen bondig mededeelen : 



Vlas werd gezaaid op een veldje, (1) dat in 1887, 15 ver- 

 schillende gewassen (^) droeg " om na te gaan of wellicht 

 sommige van deze gewassen den bodem meer geschikt hadden 

 gemaakt voor vlasteelt. » 



In overeenstemming met de vroeger vermelde mcening 

 van praktische landbouwers bleek klaver eene gunstige uitwer- 

 king te hebben. Ook de granen zijn gunstige voorvruchten, 

 maar boven alle munt het gras uit. Wikken, erwten en boo- 

 nen hadden het land in een voor het vlas ongunstigen toestand 

 achtergelaten, evenals mosterd en dederzaad. Ook de aard- 



(1) Dit veldje werd sedert 1880 niet meer bemest en had ieder 

 jaar vlas gedragen. Reeds in 1883 had zich op enkele plekken de brand 

 geopenbaard ; deze breidde zich in de beide volgende jaren zoodanig uit, 

 dat de ziekte reeds in 1885 het geheele veld Trij gelijkmatig had inge- 

 nomen. Dit veldje was dus uitstekend geschikt voor proeven over 

 vlasbrand. 



(2) Die gewassen waren : blauwmaanzaad, roodc klaver, Engelsch 

 raygras, vlas. aardappelen, wikken, gele mosterd, dederzaad, mangel- 

 wortels, erwten, boonen, haver, gerst, tarwe, rogge. 



