— 58 — 



vinden, zooals dikwijls bij bcinestingsproevon, dat hetgeen op 

 de eene plaats helpt op de andere weer niet de gewenschte 

 uitkomst geeft. 



« Ik heb nochtans gemeend, van deze proef melding te 

 mogen maken, al is hef dan ook slechts om aan te duiden, in 

 welke richting wellicht met goed gevolg gewerkt zou kunnen 

 worden. » 



Een andere reeks proeven, in hetzelfde jaar en gelijktijdig 

 met bovenstaande ondernomen in vruchtbaren, doch met zieke 

 aarde besmetten grond, toonde ook « dat ook nu de potten 

 welke bemest waren met Kaliumsulfaat, evenals die welke 

 Calciumcarbonaat hadden ontvangen, ongunstig afstaken bij de 

 andere, terwijl Kali in den vorm van Kaïniet gegeven, niin<ler 

 ongunstige uitkomsten gaf. '» 



De volgende waarneming van don heer Broekkma is niet 

 minder belangrijk : « Op velden, waar de ziekte plaatselijk 

 optreedt, vindt men soms binnen de brandplekken enkele plek- 

 jes, waar het vlas gezond blijft. Daar is blijkbaar de besmet- 

 ting nog niet doorgedrongen. Doch herhaaldelijk merkte ik 

 op, dat ook op mijn over de geheele oi>i»ervlakte besmet bed, 

 steeds enkele, veelal geheel alleen staande planten voortkwamen, 

 die geenerlei teekenen van ziekte vertoonden en een vrij nor- 

 malen wasdom bereikten, terwijl rondom, in de onmiddellijke 

 omgeving, de planten wegstierven of een kwijnend bestaan 

 voortsleepten. Wijl niet was aan te nemen, dat deze enkele 

 g(!Zond blijvende planten niet aan besmetting zouden zijn bloot- 

 gesteld geweest, mceiule ik uit liet verschijnsel te mogen 

 opmaken, dat sommige planten onvatbaar zijn voor de ziekte, 

 of althans een groot weerstandsvermogen daartegen bezitten. 



" Nu rees de vraag, of wellicht d(^ze onvatbaarheid in 

 meerdere of mindere rnate erfelijk ware? " 



