— 09 — 



Sorauor(l)wasde eerste, die melding maakte van zoodanig 

 schadelijk optreden van Slijmz wammen. Hij vermeldt, dat 

 in één geval een groot aantal stekken van Azalea indica in 

 de kwcekbakken werden verstikt door de runbloem {FuUgo 

 varians of Aethalium septicum), die ze geheel en al over- 

 dekte. In een ander geval overdekte dezelfde Slijmzwara 

 stekken van Camellia japonica, met het resultaat, dat deze 

 wel niet gedood werden, maar er toch zeer onder leden en in 

 plaats van groen, geheel bleek werden. 



Een andere Myxomyceet, Stemonitis fusca, vertoonde 

 zich — volgens Sorauer — op stekken van Heliotropiu7n . 

 De plasmodiën van dit slij machtige organisme hielden zich 

 op aan de basis der jongste bladeren ; bij het spuiten bleven de 

 stengeltoppeu, welke zich tusschen deze jongste bladeren 

 bevonden, langer nat dan de blaadjes zelve, waarvan het 

 water alras afvloeide; en daardoor begaf zich dikwijls een 

 gedeelte van de Slijmz wam naar de stengeltoppeu. Daar deze 

 zich geregeld verlengden, en telkens weer hooger staande 

 blaadjes vormden, werd een gedeelte van de slijmz wammassa 

 telkens weer meer in de hoogte geheven; zoodat weldra de 

 plasmodiën van de Stemonitis over bijkans alle bladeren der 

 intusschen ongeveer 8 cm. hoog geworden plantjes verspreid 

 waren geworden. Weldra gingen de plasmodiën in sporan- 

 giumvorming op; endaar de sporangiën bruin, de sporen van 

 Stemonitis fusca donker violet zijn, zoo vond men dus ten 

 slotte de tonderzwamachtige, violetbruine overschotten van 

 deze Slijmzwam op bijkans alle bladeren der Heliotropiums, 

 die er daardoor zeer vies uitzagen, evenwel zonder dat deze 

 plantjes er eigenlijk door in hunne levensverrichtingen werden 



(1) Sorauer, <> Handbuch der PÜanzenkranklieiten «, II, 2^ uitgave, 

 deel II, bl. 74. 



