71 



deed dit, en berichtte mij later, « dat keukenzout en salpeter 

 zeer goede middelen zijn om de slijmzwam te verwijderen, of 

 althans van de oppervlakte te verdrijven ; dat echter de Bego- 

 nia's, ^^'olke met te veel keukenzout in aanraking kwamen, 

 na weinige dagen stierven, terwijl dezelfde k^^■antiteit salpeter 

 onschadelijk bleek te zijn ^ . 



Ecnigen tijd geleden ontving ik van een' tuinbaas te 

 Lage Vuursche een plantje van eene in eenen bak gek^\•eekto 

 stamsnijboon, hetwelk op de bijgaande plaat II is afgebeeld, 

 naar eene photographie van den amanuensis A. W. Drost. 

 Zooals daar te zien is, zijn verschillende takken en bladeren, 

 en ook eene peul, bezet met een donker gekleurd overtreksel, 

 meer of min korrelvormigc stukjes vormend. Bij nadere 

 beschouwing met de loupe bleken deze stukjes, die uit eene 

 vaste massa bestonden, aan hunne oppervlakte van eigenaar- 

 dige richels voorzien te zijn. En onder den mikroskoop bleek 

 alras, dat wij te doen hadden met de tallooze sporen bevattende 

 sporangiën eener Slijmzwam. Professor Oudemans te Arn- 

 hem had de welwillendheid deze Slijmzwam te determineeren ; 

 het bleek te zijn Physarmn bivalve P. {j= Physarum sinuo- 

 sum Fr., ook wel genoemd Reticularia sinuosa). 



Deze soort leeft gewoonlijk op afgevallen bladeren, 

 mos, enz. Zij is natuurlijk uit de aan anorganische stoffen 

 rijke aarde van den bak omhoog gekropen en heeft zich over 

 het snijboonplan(je verbreid. Daar hebben zich de bewege- 

 lijke, slijmige plasmodiums tot de vaste sporangiën vervormd, 

 die op Plaat II op takken en peul zichtbaar zijn. 



Ernstige beschadiging had de Slijmzwam hier niet veroor- 

 zaakt. Slechts waren de plaatsen, waarde sporangiën gezeten 

 waren, en eveneens de daaromheen gelegen plaatsen van sten- 

 gels, bladeren en peul, die vroeger met plasmodiums bedekt 

 waren, maar van waar deze zich hadden terug getrokken, in 

 plaats van groen, licht bruinachtig gekleurd; het plantje had 



