— 86 — 



ging van l)ijlende kali Averd verkregen, had rcclitslreeks geen 

 nadeeligen invloed op liet vlas, maar begunstigde ten zeerste 

 de ontwikkeling van Asterocystis. 



Deze proeven kunnen in verband gebracht worden met 

 de dikwijls oj)gedane ondervinding dat op de gronden, die 

 gekalkt zijn geworden, de vlasbrand heviger optreedt en met 

 de cultuurproeven van M. Broekema (zie blz. 56). 



De bemestingsproeven op den akker gaven in 1898 geen 

 voldoende uitslagen en werden later niet meer herhaald. 

 Cultuurproeven in vloeistoflen schenen daarentegen te 

 bewijzen dat te veel slilcstof (toegediend onder den vorm van 

 salpeterzure ammoniak) de ontwikkeling van Asterocystis 

 eenigszins in de hand werkt; dat kalium, als chloorkalium, 

 en calcium als chloorcalcium op zich zelf geen bijzondere 

 werking schijnen te hebben ; eindelijk dat eene goede dosis 

 phospliorzuur, hier als phosphorzuur natrium aange^^'end, 

 de weerstandskracht van het vlas merkelijk verhoogt 



Ook de werking van zwavelzuur koper en van zwavel- 

 *zuur ijzer werd nagegaan. Het bleek dat het vlas al weinig 

 gevoelig is voor de giftige werking van hel koperzout, terwijl 

 Asterocystis daarentegen zeer sterk er onder leed. Yoor het 

 ijzerzout was in kalkarmen kleigrond 1^2 gram en in zand 

 of kalkgrond 2 k 1 gram per kilogram aarde noodig om de 

 ontwikkelingvan Asterocystis legen te gaan. 



* 



■A- * 



Xa al het voorgaande is het thans nagenoeg mogelijk 

 de meeste feiten, die in de praclijk sedert lange jarcm zijn 

 waargenomen op een wetenschappelijke M'ijzo te verklaren : 



Sommige akkers dragen altijd bi'andig vlas. In den 

 grond der brandplekken zijn rustsporen aanwezig, die in de 

 diepere lagen, waar de bewerking haar bracht, haar kiem- 

 vcrmogen bewaren en eerst aan nieuwe sporen zullen het 



