— 00 — 



Dat het uittrekken der zieke planten zoo spoedig moge- 

 lijk dient te geschieden, hoeft niet gezegd te worden. 



?" Op een akker, die eenmaal brandig vlas heeft gedra- 

 gen, zal men eerst na verloop van 7, beter nog na verloop 

 van 10 en meer Jaren, weer vlas mogen zaaien : intusschen- 

 tijd zullen de overgroote meerderheid der rustsporen, ofwel 

 hare kiemkracht verloren hebben, ofwel reeds vroeger 

 gekiemd zijn ; in dit laatste geval zullen de eruit ontstane 

 zwermsporen natuurlijk ten gronde zijn gegaan, bij gebrek 

 aan een waardplant. Hoe langer de tijdruimte tusschen 

 twee vlasculturen duurt, hoe meer kans ook bestaat een 

 nieuwe besmetting te voorkomen. 



3'' De landbouwer zal meer dan vroeger acht geven op 

 de aan te wenden mestslollen ; kalk schijnt wel een ongun- 

 stigen invloed op de ontwikkeling van den vlasbrand te 

 hebben, terwijl phosphorzuur daarentegen zeer gunstig 

 schijnt te werken. 



In die richling zal men ongel \\- ij leid goede uitslagen 

 bekomen. 



4" Door gepasteen voortgezette teelkeus zou het onge- 

 twijfeld mogelijk zijn een variëteit van vlas te bekomen, 

 die door den vlasbrand niet of alliians veel minder zou te 

 lijden liebl)on. Ook in deze riciiting mogen uitstekende 

 'uitslagen verwacht worden. 



5" Voorafgaande diepbewerking en iedere andere be- 

 werking, die te groote vochtigheid van den grond voorkomt 

 en deze in me(u^ of minder lijn verdeelden toestand brengt, 

 is ten zeei'ste aan te bevelen. 



fj"Zwavelzuur-koijer-oplossingen kunnen wel gebruikt 



worden om den grond te ontsmetten, wanneer hier of daar 



een nieuwe brandplek ontstaat, maar kunnen in 't groot 



niet toegepast worden, 



(1. Staes. 



