— lOt) — 



doch mijn vriend de heei' Evers, med. doet. te "s-Hage, heeft 

 Ulij verzekerd dat liij deze soort van ringen meermalen 

 gezien en vxaarge nomen had. De heer I>ruinsma uit 

 Leeuwarden, die de volgende soorten niet kende, nam deze 

 soort van heksenkringen, lioewel eenigszins van de beschre- 

 vene afwijkende, vóór ongeveer dertig jaren, eens waar op 

 de landerijen e3ner boarenplaats, die destijds aan zijne 

 familie toebehoorde. Nopens dezen kring, dien men daar 

 IjeyDïiolenpad noemde, zijnde het pad of de kring, waarin 

 het paard rondloopt om den polsstok van de tjerne (karn) in 

 beweging te brengen, schrijft hij mij onder anderen het 

 navolgende: « Het pad of de kring was gelegen op de zathe, 

 thans in gebruik bij Tjeerd Abma, op het zoogenaamde 

 voorland ten Westen der huizinge, aan het voetpad, 

 loopende van de huizinge naar het dorp Terzool, liggende 

 ruim een uur gaans van den straatweg van Leeuwarden naar 



Sneek In allen geval bestond die kring reeds vóór 



l<Si:j De kring had een" omtrek van een gewoon pad, 



voor het karnen van boter bestemd (tjenmolenpad) en lag 

 ongeveer 30 Nederl. duimen lager dan het liaar omringende, 

 land. Omstreeks het jaar ISi:] kon de boer, die destijds de 

 plaats bewoonde, nooit goede boter maken, hetwelk natuur- 

 lijk toegeschreven werd aan bedoeld tjenmolenpad; want 

 men beweerde toen, en ook nog later, dat er in het holle 

 van den nacht een wit paard op het bewuste pad rondliep: 

 te vergeefs heb ik echter getracht, een' ooggetuige van dit 

 verscbijnsel oj) te s[)oren. Van 1S| 1 tot hS.")! was die plek 

 met gras begroeid, hetwelk cchtei' eeiie donkerder groene 

 kleur bad dan het onii-ingende. In ISM is het stuk land, 

 waarop het pad was gedegen, afgegraven, en daarmee behoort 

 die geschiedenis tot de overleveringen. Als oorzaak werd 

 vroeger opgegeven spo/ierij, of zooals men hier zegt, 

 fjoenderij. » 



