— 100 — 



Reeds van ouds meende men, — en algemeen werd 

 ook nog in 't begin van de 10' eeuw geloofd — dat de hek- 

 senkriiigen (l) « door bovennatuurlijke wezens en wel door 

 Feeën, Alven of Tooverheksen zouden woi'den voortgebracht. 

 ... Djz3 verschillende wezens nu, de Feeën, Alven en Hek- 

 sen, die over de gaheele wereld mag men zeggen, onder min- 

 der of meer afwijkende vormen en eigenschappen bekend 

 zijn, doch in zoovele opzichten overeenstemmen, ... liet het 

 domme en bijgeloovige volk door hare nachtelijke cirkel- 

 dansen, bij maanlicht, deze heksenkringen scheppen. Men 

 geloofde tocli, dat door de voetstappen dezer altijd vroolijke 

 en altijd zingende en dansende wezens in het bedauwde gras, 

 dit door den druk of liever door de aanraking harer voeten 

 weelderiger en groener zou opschieten, terwijl men ook 

 de geboorte van den paJdestoelenkrans als haar werk 

 beschouwde. Zij hadden altijd schoone muziek bij zich, zegt 

 Brand, en dansten in den nacht, bij helder maanliclit, in het 

 rond ofwel in een' cirkel, hoedanige men tegenwoordig kan 

 zien in elke gemeenteweide in Engeland, waar paddestoelen 

 groeien. Do uitzetting en het breeder worden dezer cirkels 

 schreef men daaraan toe, dat onze vroolijke danseressen nu 

 en dan ook kinderen baarden, en deze kleinen dan ten feest- 

 dans meenamen, waardoor de dansenden op de geheimzin- 

 nige ringen natuurlijk vermeerderd werden, en deze daar- 

 door ook breeder moesten worden. De beroemde Sha- 

 kespeare heeft dit belachelijk en bijgeloovig, maar tocli altijd 

 hoogst poëtisch volksgevoelen nopens het ontstaan dezer 

 kringen ook voor den geest gehad, toen hij zijn uitstekend 

 treurspel, Macbeth getiteld, schreef, daar hij in het derde 

 tooneelvan het eerste bedi'ijf aan zoodanigen kring door drie. 



(1) Zie bl. ]4 en volgende van Westerliort"s brochure. 



