— 114 — 



de geile plekken (« Geilstellen »,zooals de Diiitschers zeggen) 

 in 'tgraanland. Maar, nog daargelaten alwat verder tegen 

 deze opvatting zou kunnen pleiten, de voortdurende uitbrei- 

 ding der heksenkringen is daarmee in 't geheel niet in 

 overeenstemming. 



Jessop en Walker schreven de heksenkringen toe aan 

 de werking van den bliksem; anderen meenden datzij zouden 

 worden veroorzaakt door hooioppers, die bij regenachtig 

 weder lang op het land hebben gestaan; sommigen eindelijk 

 hielden de heksenkringen voor het werk van mieren. 



Tegen de theorie van den bliksem en togen die van de 

 hooioppers pleit, onder meer, ook alweer het (eit dat de 

 heksenkringen jaren blijven bestaan en zich ieder jaar uit- 

 breiden, ^^aren mieren de oorzaak van 't ontstaan dezer 

 vormingen, dan zou eene geleidelijke uitbreiding voor de 

 liand liggen, — maar nooit heeft men mieren in de heksen- 

 kringen aangetrollen. Bovendien werpen de mieren aard- 

 hoopen op, en werken zij daardoor nooit een' weelderigen 

 grasgroei in de hand; eer het tegendeel. Nog wil ik even 

 — meer bij wijze van curiositeit, — vermelden dat ik een 

 30 jaren geleden in 't Noorden van (rroningen de meening 

 hoorde verkondigen : dat heksenkringen altijd daar zoudon 

 ontstaan, waai* eene koe door een' stier besprongen was 

 geworden. 



De eerste, die eene aannemelijke vcM'klaring van het ont- 

 staan der heksenkringen gaf, wasWilliam llyde Wollaston, 

 die zijne theorie in de « Philosophical Transactions » van 

 1807 ontwikkelde. Wollaston begint met de aandacht te 

 vestigen op het feit dat men in bepaalde tijden des jaars aan 

 den rand v;in den donkergroenen grasring paddestoelen 

 vindt. Deze paddestoelen nu beschouwt hij als de uitslui- 

 tende oorzaak van de Iieksonki'ingen, waarvan bij zich het 



