— 117 — 



nadat zij gestorven zijn, den grond zeer vruchtbaar maken, 

 2" het uitputten van den grond door den groei der padde- 

 stoelen, wijl zij er zooveel voedende stoffen en water uit 

 opnemen. 



Wat het eerste punt betreft: het is van algemeene 

 bekendheid, dat de paddestoelen zeer rijk zijn aan voedende 

 stoffen, met name aan stikstofhoudende organische stoften 

 alsmede aan phosphorzure kali. Dat zij dus én een uitstekend 

 voedsel voor den mensch én eene uitstekende meststof voor 

 den grond zijn, ligt voor de hand. Ten overvloede nam D' 

 Westerhoff nog de volgende proef: « Wij hebben eene menigte 

 paddestoelen verzameld, fijn gesneden, en alzoo in den herfst, 

 cirkelvormig op een stuk grasland uitgestrooid. Het vol- 

 gende voorjaar zagen wij op die plek een' hoog groen 

 gekleurden en bij uitstek weelderig groeienden grascirkel, 

 volkomen gelijk aan dien, welke onze heksenringen daar- 

 stellen. Wij kunnen dus met fijn gesneden paddestoelen 

 even goed schrijven als de beroemde Franklin zulks met 

 gips deed in een kla verveld. » (1) 



Aangaande het tweede punt — de uitputting van den 

 grond door de paddestoelen — zegt D"" WesterhofT: « Wij 

 vragen.... waaruit het blijkt, dat al die bestanddeelen, welke 

 eene scheikundige ontleding van de paddestoelen oplevert, 



juist uit den bodem geput worden? Zoo ja, — hoe zich 



dan met die leer laat rijmen het verschijnsel, dat de schrale, 

 dorre, onvruchtbare heidevlakten en duinvalleien dikwijls 

 zoo vruchtbaar zijn in het voortbrengen van verschillende 

 zwamsoorten, rijk aan de opgegeven bestanddeelen ? » Hij 

 vraagt: « of men wel mag aannemen, dat de bestanddeelen 

 van een' rijken en uiterst vruchtbaren grond door die 



(1) Zie eene noot op blz. 40 van Westerhoffs geschrift. 



