— 121 — 



paddestoelen lijkt de leer dei* bodeinuitputting in dit opzicht 

 onaannemelijk. Met de organische stollen, die toch in den 

 bodem dei' weiden veelal in niet al te groote hoeveelheid 

 aanwezig zijn, is het wat anders. — Bovendien schijnt 

 D' Westerhoff van den bouw van een paddestoel geen juist 

 denkbeeld te hebben gehad. Hij noemt zoo'n paddestoel 

 « schier geheel wortelloos ». Nu ja, wortels, in plantkun- 

 digdn zin, bezit eon paddestoel in 't geheel niet; maar wél 

 onderaai'dsche organen. Terwijl namenlijk de eigenlijke 

 paddestoelen de vruchtlichamen der zwam zijn, die gedurende 

 slechts een klein gedeelte des jaars zich vertoonen en een 

 zeer kortstondig bestaan hebben, vindt men het geheele jaar 

 door in den grond de tallooze myceeldraden, die zich tus- 

 schen de aarddeeltjes heenslingeren, groote hoeveelheden 

 organische en anorganische stoffen uit den grond opnemen 

 en vooral veel water behoeven. — En evenals zich de wor- 

 tels van hoogere planten juist in die aardlagen vertakken, 

 waar zich de meeste voedende stoffen bevinden, zoo vertak- 

 ken zich de myceeldraden van de zwam ook bij voorkeur 

 daar, waar de meeste voedende stollen aanwezig zijn. Van 

 daar dat men ieder jaar eene rijke myceelvertakking krijgt : 

 niet weer op de plaats waar het mycelium zich liet vorige 

 jaar bevond, maar aan den buitenrand van dien kring, waar 

 tot dusver nog geen mycelium leefde. Aanvankelijk ontstaat 

 daar eenvoudig eene myceliumvertakking in den grond ; eerst 

 later — op bepaalde tijden des jaars — ontstaan de vrucht- 

 lichamen of paddestoelen. Het voortgroeiende mycelium, 

 dat met dicht opeengedrongen en door elkaar heen geslin- 

 gerde strengen den grond in alle richtingen doorkruist, ont- 

 trekt ontzachelijk groote hoeveelheden voedende stoffen en 

 zeer veel water aan den bodem ; geen wonder dat het gras op 

 die plaatsen verwelkt. Het ergst wordt het daarmee gesteld 

 in den tijd dat zich de paddestoelen vormen, die in zeer 



