Phytopathologiscli Laboratorium WILLIE COMMELIN SCHOLTEN te Amsterdam 



KN 



Kruidkundig Genootschap DODONAEA te Gent. 



Tijdschrift over Plantenziekten 



ONDKR REDACTIE VAN 



D' J. RITZEMA BOS en G. STAES. 



Zevende Jaargang. — 5« en 6" Afleveringen. 3i December 1901. 



DE EIKENAARDVLOO (HALTICA ERUCAE OLIV.= H. QUERCETORURI FOUDR ) 



Dezen zomer leverden de eikenhakhoutbosschen in 

 Nederland een' treurigen aanblik op. Zij vertoonden zich 

 namenlijk zooals dat zeer dikwijls in den winter 't geval is, 

 wanneer de doode, verdorde bladeren aan het hout zijn blijven 

 zitten. Bij nadere beschouwing echter bleken die bruine 

 eikenbladeren er toch anders uit te zien dan met de bladeren 

 't geval is, die men soms nog in den winter aan de eiken 

 vindt; zij bleken nl. te bestaan alleen uit de benedenste opper- 

 huid en uit de nerven niet hare vertakkingen, ook de aller- 

 fijnste. Zij waren wat men noemt, « gesheleteerd ». Vooral 

 wanneer men ze tegen 't licht hield, was dat duidelijk te 

 zien. 



Deplaag deed zich vooral voor op de Veluwe, bij Nijmegen, 

 in het Gooi en in vele andere streken van Nederland, maar 

 ook in aangrenzende landen. Het meest werd het eikenhak- 

 hout er door geteisterd; maar hier en daar waren ook de 

 opgaande boomen niet vrij gebleven. Alleen op plaatsen, 



9 



