— 1:50 — 



waar het eikenhakhout meer of min overschaduwd werd door 



lioog'er geboomte, was het voor 't grootste gedeelte nog in het 

 bezit van normale groene bladeren gebleven. 



Tallooze malen werd mij het insekt gestuurd, dat — en 

 te recht — , als de oorzaak der plaag werd beschouwd; her- 

 haaldelijk ook "\Aerd er in de couranten overgeschreven en in 

 vergaderingen over gesproken. 



Toch acht ik het gewenscht, dit insekt ook nog in dit 

 tijdschrift te bespreken, daar de mededeelingen, welke men 

 daarover in de bladen las, niet altijd volkomen juist waren, 

 en daar ik enkele punten hier ter sprake wil brengen, welke 

 in de couranten-artikelen niet werden aangeroerd. 



Het insekt behoort tot de Aardvlooien, dat zijn zulke 

 kevertjes uit de familie der ^rOi^rf/irtHe^z o( Bladkei'ers{Chry- 

 someliden), welke door het vermogen om te springen gekarak- 

 teriseerd zijn, en in verband daarmee de dijen der achterpooten 

 zeer dik hebben. Bij het springen toch doen vooral die 

 spieren dienst, welke in de dijen dar achterpooten gelegen 

 zyn, en deze lichaamsdeelen moeten dus wel zeer sterk ont- 

 wikkeld wezen. 



Den naam « Aardvlooien » dragen deze kevertjes eens- 

 deels naar hun springvermogen, anderdeels naar bet feit, dat 

 de meeste soorten vooral kiemplanten of in 't algemeen heel 

 jonge planten aantasten, en dus gevonden worden 't zij op 

 deze planten zelve of op den grond daartusschen. 



De eikenaardvloo is eene 4-5 mill. lange, metaalachtig 

 groene, dikwijls blauwachtig schitterende aardvloosoort. 

 Eene uitvoerige beschi-ijving van deze soort, waarbij dan ook 

 de ver.schillen ter sprake zouden moeten komen, die haar 

 van hare verwanten onderscheiden, schijnt mij hier minder 

 op liare plaats te zijn. Ik wil alleen maar meodeelen dat 

 de eikenaardvloo zeer veel gelijkt op de zoogenoemde « kool- 

 aard vloo,» {Halticaoleracea L.),die in moestuinen schadelijk 



