— 141 — 



Dat dit middel in het hakhout wél, in het opgaande ge- 

 boomte zoer bezwaarlijk kan worden toegepast, is duidelijk. 

 En dat zelfs ook in hakhout de toepassing soms zeer moeilijk 

 kan wezen, eveneens. 



De eikenaardvloo is oen vijand van onze eikenbosschen 

 en van ons akkermaalshout, die zich inderdaad zeer moeilijk 

 laat bestrijden. Daarom is het gewenscht, zooveel mogelijk 

 de al te sterke vermeerdering en verbreiding van dit insekt 

 te voorkomen, en wel door te zorgen dat bij de bebossching 

 van tot dusver niet voor de houtteelt in gebruik zijnde ter- 

 reinen niet al te groote uitgestrektheden, niet al te veel aan 

 elkaar grenzende terreinen, met akkermaalshout worden 

 bedekt. Afwisseling tusschen grove den en eik, zoo mogelijk 

 Aveer afgewisseld met beuk en larix, is in 't algemeen gewenscht 

 om eene te sterke uitbreiding van die schadelijke insekten te 

 voorkomen, welke uitsluitend of bijkans uitsluitend op ééne 

 der genoemde houtsoorten leven. Men vergelijke o. a. het- 

 geen op bl. 130 enz, van het 3Meel van dit Tijdschrift is gezegd 

 naar aanleiding van de dennenknoprups- beschadiging (i?ei(mza 

 iurionana) in jonge dennenbosschen. 



Amsterdam, 29 October 1901. 



J. RiTZEMA Bos. 



DE EIKENPOKKENSCHILDLUIS (ASTERQDIASPIS QUERCICOLA SIGN. = 

 COCCUS VARIOLOSUS RATZEBURC-COCCUS QUERCICOLA NITSCHE.) 



In Februari 1900 zond mij de Heer Frank van Vloten te 

 Nunspeet takken van eikenhakhout, bezet met bovenge- 

 noemde schildluis. De aangetaste takjes krijgen een zeer 

 opmerkelijk voorkomen, door dat de schors rondom de plaats, 



