— 143 — 



Onder dit hulsel nu is de vrouwelijke schildluis zelve 

 geplaatst; zij is teer van huid en schijnt in 't geheel geene 

 ledematen te hebben. Nadat de eieren gelegd zijn, trekt het 

 lichaam van het wijfje zich samen en neemt voortaan 

 slechts het voorste gedeelte vande ruimte onder het schild 

 in. Dit voorste gedeelte van hetschild wordt alsdan donker- 

 bruin van kleur, terwijl het achtereinde licht gekleurd 

 blijft. 



Het hulsel strekt zich bij de vrouwelijke schildluis ook 

 aan de buikzijde van het diertje uit; maar het is op den 

 rug veel steviger dan aan de buikzijde. Over de rugzijde 

 van dit schild loopen twee plooien, die elkaar in 't midden 

 van liet ongeveer cirkelvormige schild snijden. De stof, 

 waaruit dit schild bestaat, schijnt geene zuiver wasachtige 

 substantie te zijn, want zij is niet smeltbaar, terwijl de aan de 

 randen van het schild geplaatste draden, die te zamen eene 

 soort van franje vormen, uit zuiver was bestaan, en dan ookbij 

 verhitting smelten. Deze wasdraden worden afgescheiden 

 door kliertjes, welke den rand van het lichaam der wijfjes 

 omzoomen. — Pooten zijn, zooals reeds werd gezegd, niet 

 zichtbaar. De sprieten zijn zeer klein en bestaan uit slechts 

 één enkel lid. Aan weerskanten bevinden zich twee paar 

 luchtopeningen of stigma's, die voor de ademhaling dienst 

 doen. 



Niet aUijd heeft de vrouwelijke schildluis den hier 

 beschreven vorm gehad. De diertjes komen uit het ei als 

 zeer kleine larfjes met 3 paar korte pootjes, met zevenledige 

 sprieten en met twee draadvormige aanhangselen aan 

 't staarteinde, welke ongeveer één vierde gedeelte van de 

 lichaamslengte der larve zelve hebben. Een tijd lang 

 bewegen zich deze larven vrij rond ; hoe lang zij dit doen, 

 is niet bekend. Afgaande op wat men in dezen van ver- 

 wante soorten — zooals van de San José schildluis — weet, 



