— 118 — 



sparrenbosschen er nog uren wijd af liggen ; eA'eneens op het 

 proefveld te Dahlem bij Berlijn, in weliv geval de stiiifmeel- 

 korrels van de sparrebosschen van het rirune\^ald voort- 

 kwamen. — Het is waar dat deze pollenkorrels met vlieg- 

 blazen zijn voorzien; maar de zooveel kleinere zwamsporen 

 zijn niet minder tot vliegen geschikt. 



Datde zwammen, die hare sporen op den grond uitstrooien 

 en dan in de hoogste gedeelten van boomen optreden, door den 

 wind zoo hoog gedragen werden, is klaar ; zoo leven de win- 

 tersporen van het perenroest op een lagen struik, de zavelboom 

 (Junipernis Sahina) en deze sporen moeten op den pereboom 

 torecbt komen om hier het roest te kunnen verwekken ; en het 

 roest verschijnt er, soms tot in de hoogste takken. Andere 

 voorbeelden ontbreken niet, die bewijzen, dat zwamsporen 

 30 meter hoog kunnen gevoerd worden : van dit oogenblik mag 

 men wel zeker zijn dat zij, in horizontale richting veel verder 

 kunnen verspreid worden, von Tubfcuf haalt twee voorbeelden 

 aan van besmetting op grooten afstand van het perenroest ; in 

 het eene geval was de besmettende zavelboom ten minste 500 

 meter van de aangetaste pereboomen verwijderd. 



Hartig had reeds vroeger een verschijnsel beschreven, 

 dat metdenzwavelregen kon vergeleken worden, maar dit maal 

 aan zwamsporen moest toegescheven worden : hij vond eens 

 gansch de oppervlakte der Achensee (ten zuiden van München, 

 niel ver van Innsbruck) met sporen van Chrysomyxa Rho- 

 dodendri bedekt. 



Deze zwam vormt roest met bekervruchten (aecidiën) op 

 de spar (Picea) en roest met wintersporen op de bladeren van 

 Uliododendron ferrugineum on Rh. hirsitum, de zoogezeide 

 alpenrozen, von Tubeuf heeft aangetaste sparren gevonden 

 op een bergtop (Hörnle bij Kohlgrub in Opper-Beieren), die 

 geen alpenrozen draagt en die in rechte lijn 6 kilometer ver- 

 wijderd is van den naasten bergtop, waarop alponrozen wel 



