— 160 — 



luid geschreeuw de gevangene, maar verlaten eindelijk 

 den akker, om er in de eerste weken niet meer terug te 

 keeren. — Doze handelwijze, zegt Rörig, is minder wreed 

 dan men wel meenen zou; als de beugels goed omwonden 

 zijn, wordt aan het dier al zeer weinig pijn aangedaan en het 

 middel is, naar het schijnt, afdoende. 



c) Voor kleine perceelen zijn witte draden, die op 

 kleinen afstand boven den grond gespannen zijn, meestal 

 zeer doeltrefiend, daar de wantrouwende kraai overal geva- 

 ren meent te ontwaren. (Anderen meenen, dat zwarte of 

 donkergekleurde draden even goede, of zelfs nog betere 

 diensten bewijzen dan de witte, om de kraaien verwijderd 

 te houden.) 



d) Graanoppers kunnen best beveiligd worden tegen 

 plunderende kraaien door ordeloos erover gebogen vlecht- 

 draad; deze dieren meenen er een list in te zien en durven 

 niet naderen. 



III. Het drenken van het zaaigraan met onaangenaam 

 riekende en smakende sloffen : — Als middelen van dien 

 aard werden vooral aanbevolen : 



a) Loodmenie (roode menie) in water; het zaaigraan 

 blijft hierin 7 uren weeken en wordt herhaaldelijkomgeroerd, 

 opdat ieder korrel rood gekleurd zij. 3 kil. loodmenie voor 

 100 kil. zaaigraan is voldoende. — IJzermenie zou daaren- 

 tegen tot dit doel niet kunnen aangewend worden. 



l)) 3 liter water, 200 gram teer en 200 gram petro- 

 leum. Dit mengsel is toereikend voor de behandeling van 

 1 hectoliter zaaigraan. 



c) Hetzelfde mengsel als onder b, doch met toevoeging 

 van 200 gram zwavelzuurkoper. De teer en de petroleum 

 van don eenen kant en het zwavelzuurkoper van den anderen 

 kant worden ieder met 1 '/^ liter heet water duchtig 



