— 172 — 



ALLE vogelsoorten te beschermen. Wettelijke bescherming 

 slechts van bepaalde soorten voorkomt niet — de ervaring 

 is daar om het te bewijzen — dat ook deze soorten worden 

 gedood en dat hare nesten worden uitgehaald. 



Het eerste artikel van onze« vogelenwet »zou dus m.i. 

 kort en goed aldus moeten luiden : « Het is verboden, — 

 behoudens het in volgende artikels bepaalde — in 't wild 

 levende vogels te dooden, te vangen, te verkoopen, te koop 

 aan te bieden en te vervoeren, alsmede hunne nesten uit te 

 halen of te verstoren, » 



De uitzonderingen op deze wet zouden dan in volgende 

 artikels ter sprake komen. 



In de eerste plaats zou de gelegenheid moeten bestaan, 

 om — in gevallen, waarin eene bepaalde soort van vogels in 

 eene bepaalde streek schadelijk wordt — van plaatselijke of 

 andere autoriteiten de vergunning te erlangen, voor een' 

 zekeren tijd in die bepaalde streek deze vogels te dooden of 

 liunne nesten uit te halen. Echter zou het in zoo'n geval 

 gewenscht zijn, dat zoodanige vergunning dan toch in die 

 bepaalde streek niet algemeen werd gegeven, maar slechts 

 aan bepaalde, aan te wijzen personen; terwijl dikwijls ook 

 de wijze van verdelgingnador zou kunnen worden omschreven. 

 Zoo zou in diestreken, waar de musschen bijkans altijd groote 

 schade teweeg brengen, aan enkele bepaalde personen kun- 

 nen worden opgedragen, geregeld de musschen nesten uit te 

 halen : demeest zekere wijze om tot duurzame vermindering 

 dier vogels te komen. Vergunde men tijdelijk aan een ieder 

 de musschen zelven te schieten, dan zou allichtweer een moord 

 op groote schaal van allerlei vogels volgen. — Wordt 

 telkens in ieder bijzoiulor geval door de bevoegde autoriteit, 

 — zoo noodig na vooi'lichting door bepaalde tot oordeelen 

 bevoegde personen, — in gevallen, waarin het noodzakelijkis, 

 tegen eene zekere vogelsoort op te treden, aan bepaalde 



