Eee 
Een andere slak, Parmarion reticulatus Hass. (Fig. 3) richt op 
eigenaardige wijze schade aan, doordat zij Hevea-latex drinkt. De 
schade, die hierdoor ontstaat, is tweevoudig. Ten eerste veroor- 
zaken de dieren schade door een vermindering der productie, 
welke somtijds niet onaanzienlijk kan zijn. Zoo werden volgens 
KEUCHENIUS (No, 4.) in de residentie Besoeki in 1914 in drie 
weken tijds 37.400 dieren vergaard. Door proeven werd vast- 
gesteld, dat ieder dier dagelijks 1 ccm. latex drinkt; deze 
dieren vernietigden dus dagelijks 37,4 liter latex of 18.7 pond 
ruwe caoutchouc; bovendien blijven de dieren dikwijls in de 
latex vastkleven en geraken zoodoende in de vergaarbakken, 
waardoor een verontreiniging en dus een vermindering der 
waarde van het product ontstaat. Buitendien is Parmarion 
reticulatus schadelijk door het afvreten van de jonge bladeren 
en de punten der twijgen; de hierdoor veroorzaakte schade kan 
in de jonge rubber-tuinen van beteekenis zijn. 
Hevea brasiliensis is niet de oorspronkelijke voedsterplant van 
de Parmarton reticulatus, want deze slak behoort op Java thuis, 
terwijl Hevea uit Zuid-America is ingevoerd. Nu is het een 
interessante waarneming, dat de slak geen andere cultuurplant 
aantast, behalve de tabak, waarvan zij de kiemplantjes opvreet, 
waardoor zij groote schade kan aanrichten. Van de op Java thuis 
behoorende planten, komt zij echter het meest op Ipomaea- 
soorten voor. 
Parmarion reticulatus komt op geheel Java voor, speciaal in 
de oostelijke streken. Op Sumatra werd zij in de Hevea-planta- 
ges van het gouvernement Sumatra's Oostkust gevonden. Ook 
van deze soort leven de larven der Lampyrinen. 
Een andere Parmarion-soort, Parmarton pupillaris Humbert, 
vond ik talrijk in de groentetuinen in het Tenggergebergte, 
waar zij groote schade veroorzaakt aan de jonge planten, Daar- 
entegen vond ik deze zelfde soort bij Tjibodas niet in de moes- 
tuinen, maar in de bladscheeden van oude pisangboomen, waar 
zij natuurlijk geen schade kunnen aanrichten. 
De Parmarion-soorten behooren tot de halfnaakte slak- 
ken, die een eenvoudige, niet gewonden, niet verkalkte 
schelp bezitten, welke slechts een klein gedeelte van den rug 
bedekt. 
