Et sk ren 
die gladde plaats nu maakt men een T-vormige insnijding tot op 
het hout, ter lengte van ongeveer 1!/, tot 3 cM., al naar de 
grootte van het te gebruiken schildje. De bast wordt met den 
rugkant van het oculeermes opengeschoven (zie fig. 1 a); bij 
gebrek aan een oculeermes kan een stomp houtje of beentje ook 
goede diensten bewijzen. Vervolgens wordt het schildje van het 
entrijs gesneden (zie fig. 2); men kiest daarvoor al naar de 
soort een goed, krachtig oog van het rijs. Ongeveer 1 cM. 
boven het oog maakt men een dwarse insnijding alleen door den 
bast. Dan zet men het mes ongeveer 1!/, cM. onder het oog en 
snijdt dit, met een schilfertje schors en een splinter hout, van het 
rijs los. Doordat de bovendwarssnede alleen de schors heeft door- 
gesneden, blijft het stukje hout op het rijs vastzitten en kan 
men, door met duim en vinger een weinig zijwaarts te wrikken 
het oog met den bast (schildje) er aflichten (fig, 1 ó en ©). 
Nu wordt het schildje aan den binnenkant geinspekteerd, om 
te zien of het z.g.n. „zieltje’ aanwezig is en niet op het hout is 
achtergebleven. Vermoedelijk verdient dit wel eenige toelichting. 
Neemt men van een takje op de boven aangegeven wijze een 
stukje bast met een groot oog, dan ziet men aan den achterkant 
van het schildje, op de plaats waar de knop zit, een klein kuiltje, 
terwijl men op ‘het takje, waar het oog zat, een klein uitsteek- 
seltje ziet. Dit uitsteekseltje draagt den naam „zieltje”. Dit 
zieltje is de verbinding tusschen het hout van den tak en den 
knop en doet dienst bij de doorvoering van den voedselstroom; 
is het oog deze bemiddelaar kwijt, dan zal het vrij zeker dood 
gaan, vandaar dat men geen schildje zonder zieltje kan gebrui- 
ken. Op fig. 1 c in het midden kan men het duidelijk achter 
het oog zien zitten. Nu komt het bij enkele boomsoorten voor, 
dat het zieltje altijd neiging vertoont om aan het hout te 
blijven zitten; in die gevallen wrikt men voorzichtig het schild- 
je los, zonder het af te nemen en steekt met de punt van een 
mes het zieltje met een klein schilfertje hout los. 
Het aldus verkregen oog met schildje schuift men, terwijl de 
slippen van den bast van den onderstam worden opengehouden, 
van boven in de T-vormige insnijding. 
De bovenkant van het schildje laat men bij voorkeur juist 
tegen de dwarssnede van den bast van den onderstam sluiten, dus 
Teysmannia, afl. 1 en 2. 3. 
