ee Aden 
L-vormige snede gemaakt. Over het voordeel of nadeel van de 
twee methoden zijn de vakmenschen het niet eens; aan de 
methode der _|[ -snede schrijft men het voordeel toe, dat hierbij de 
neergaande sapstroom zou worden gestuit, hetgeen ten voordeele 
zou komen van de oculatie. Het komt mij echter voor, dat beide 
methoden even goed zijn. 
Het plak-oculeeren (zie fig. 3) is veel lastiger dan oculeeren 
met T-snede en is dus niet aan te bevelen als de gewone 
oculatie goede resultaten geeft, De teekening geeft aan, hoe wonde 
en schildje er bij deze methode uit zien, De schildjes, die men 
van niet te jonge loten neemt, worden in vierkanten of recht- 
hoekigen vorm gesneden; uit den onderstam snijdt men een 
stukje bast van nauwkeurig dezelfde grootte, op de plaats als 
hierboven werd aangegeven. Het schildje moet precies in de 
ontstane opening van den onderstam passen, zoodat de randen 
van onderstam en schildje tegen elkander sluiten en met elkaar 
vergroeien kunnen. Mocht het schildje iets kleiner zijn dan de 
opening, dan is het nog wel te gebruiken, mits men het dan 
maar aan één kant laat aansluiten. Ten slotte wordt het geheel 
weer met bindmateriaal omwonden als boven aangegeven; ook 
de verdere behandeling is dezelfde als reeds beschreven werd 
voor de gewone oculatie, 
Enten met een oog en Forkert-methode, Het enten met een 
002 is hier vermoedelijk niet bekend; het is echter zeer eenvou- 
dig en behoort tot de oudste methoden; ik vermoed, dat hieruit 
de Forkert-methode is ontstaan; het verschil tusschen beide is 
niet groot, 
Voor het enten met een oog (fig. 4) wordt op een gladde, 
gave plaats op den stam een lipvormige insnijding gemaakt, 
zoodat men den bast lossnijdt ter lengte van 3 à 4 cM, (zie 
fig. 4 a); de losgescheurde lip wordt tot op de helft ingekort. 
Van een rijpen scheut wordt een sterk oog met bastschildje 
gesneden ter lengte van 3 à 4 cM. zóó, dat ook een schilfertje 
hout wordt meegenomen. Dit oog wordt op de gemaakte wonde 
gezet, zoodat de bast- en cambiumlagen van schild en stam op 
elkander sluiten, althans aan één zijde van de wonde, Daarna 
wordt de lip op het schildje gedrukt, waarbij gezorgd wordt, 
dat het oog vrijblijft, en wordt het geheel verbonden (zie 
