EE 
Voor de spleetgriffeling wordt de onderstam op een bepaalde 
hoogte schuin afgesneden, al naar de dikte van den stam meer 
of minder schuin (zie fig. 5 a). Om het opzetten van de griffel 
te vergemakkelijken wordt het hoogste gedeelte van het snijvlak 
een weinig plat bijgesneden, Vervolgens splijt men het stammetje 
in het midden, daarbij zorgende, dat de spleet niet te diep wordt, 
ongeveer 2 cM. (fig. 5 a). 
Vooraf is de griffel gereedgemaakt, die genomen is van een 
goed rijpe, éénjarige twijg. Die griffel krijgt een lengte van 
7—10 cM,‚ met twee of drie oogen, al naar de afstand tusschen 
de oogen groot of klein is. Zij wordt bij een oog wigvormig 
bijgesneden, waartoe aan weerszijden een stukje bast en hout 
wordt weggenomen, zonder dat het merg daarbij bloot komt te 
liggen. Daardoor krijgt men aan de griffel een dikken rug en 
een scherpen kant, met het daarbij gelegen oog aan den binnen- 
of buitenkant van de onaangesneden vlakken (zie fig. 5 ). 
Nu wordt de spleet van het stammetje met den rugkant van 
het mes opengemaakt en de griffel daarin gezet, met den rug- 
kant naar buiten. Er moet nu op gelet worden, dat de cam- 
biumlagen precies tegen elkaar sluiten (zie fig. 5 c). Bij onder- 
stammetjes, waarvan de schors dikker is dan die van de griffel, 
komt dan de buitenkant van de griffel iets meer naar binnen 
te liggen dan die van den onderstam. 
Nogmaals wil ik er hier op wijzen, dat een scherp mes en 
zuiver gladde wonden van het grootste belang zijn voor het 
welslagen, terwijl natuurlijk de bewerking vlug en zeker moet 
gebeuren, om uitdrogen te voorkomen. Een goed enter maakt 
in twee sneden de griffel klaar! Verbinden van de spleetgrif- 
feling is in de meeste gevallen niet noodig; door de spanning 
in de spleet wordt de griffel voldoende vastgeknepen; alleen 
wanneer de spleet te diep is geworden of wanneer men saprijke 
boomen heeft, kan een verbandje noodig zijn. Besmeren met 
was is noodzakelijk, om uitdrogen, inwateren en infectie te voor- 
komen; er wordt hier wel gebruik gemaakt van reageerbuisjes, 
die men over den ent stulpt. Bij dikke stammen kan men 
natuurlijk in plaats van één, twee griffels plaatsen, aan iederen 
kant één. Op Sumatra zag ik bij een vroegeren boomkweekers- 
knecht uit Holland in diens tuin pas geënte koffie staan, die hij, 
