ed pe (0 ed 
bij gebrek aan entwas, met gewone klei had ingesmeerd; hij 
had 80—90 % slagers verkregen, wel een bewijs, dat duur ma- 
teriaal niet altijd noodig is. 
Het kroongriffelen, ook wel „enten onder de schors” genoemd 
(zie fig. 6), verschilt geheel van de vorige manier. De bewer- 
king moet, evenals het oculeeren, plaats vinden, wanneer de 
stammetjes goed willen „schillen”, Zelfs zeer dikke stammen 
kunnen op die manier nog veredeld worden, hetgeen dikwijls 
van voordeel is De onderstam wordt, evenals bij de voorgaande 
methode, schuin afgesneden of afgezaagd; in het laatste geval 
moet natuurlijk de wonde met een scherp mes worden bijgesne- 
den, ten behoeve van een vluggere genezing. Met een scherp 
oculeermes maakt men nu aan den hoogen kant een rechte 
snede naar beneden, alleen door de bastlagen, daarna wordt de 
bast aan weerszijden van de snede evenals bij het oculeeren met 
den rugkant van het mes losgemaakt (zie fig. 6 a). De snede 
moet ongeveer 4 cM. lang zijn, evenals het snijvlak van de te 
maken griffel, Onder een oog beginnende snijdt men de griffel 
schuin af; ook kan men onder het oog eerst een kleine, op- 
waartsche snede maken; daardoor krijgt men een klein haakje, 
waarmee de griffel op den onderstam kan rusten en dus niet 
naar beneden kan glijden (zie fig. 6 5, c). Vervolgens wordt 
de griffel onder den bast op den stam geschoven, de slippen 
dicht gedrukt en de veredeling verbonden en met was bestreken 
(zie fig. 6 d). De verdere behandeling is zooals bij spleetgrif- 
feling is beschreven. Bij dikkere stammen kunnen natuurlijk in 
plaats van één griffel twee griffels geplaatst worden; als de 
veredeling is aangeslagen, vindt er later een mooie vergroeiing 
plaats omdat de griffel over de wonde van den stam heengroeit. 
Bij zydeeriffeling tusschen de schors (zie fig. 7) is het 
verschil met de vorige methode, dat zzet de kop uit den onder- 
stam wordt gesneden. Op een gladde, gave plaats op den on- 
derstam wordt, precies als bij het oculeeren, een T-vormige 
insnijding gemaakt, waarvan de dwarssnede nog iets uitgehold 
kan worden (noodig is het echter niet) (zie-fig. 7 a). De 
griffel wordt met een lange snede eenvoudig schuin afgesneden, 
aan weerszijden van den onaangesneden kant wordt een schil- 
fertje bast weggesneden, teneinde later een makkelijker ver- 
