— 108 — 
aanbreken, dat het Boschwezen deze terreinen onder zijn hoede 
moet nemen om er hout, liefst hoogwaardig hout, te produceeren. 
4a, Dit geldt evenzeer voor de z.g. talanggronden, die 
weer langzamerhand volgen op de zooeven besproken lagere 
heuvelterreinen. Deze terreinen zijn doorgaans van zeer senielen 
aard, daar zij gevormd zijn door sedimentaire afzettingen van de 
toch al niet zeer rijke onder- en midden-Palembanglagen. Tenge- 
volge van den grooten en aanhoudenden regenval zijn zij niet 
alleen geheel en al verweerd, doch bovendien totaal uitgewas- 
schen. De ondergrond bestaat veelal uit een matig doorlatende 
wit met rood gevlekte doode kleilaag, waarboven zich weer 
meermalen ijzerconcretie's hebben gevormd. Dikwijls is de grond 
ook zeer kwartsrijk, zoodat — om kort te gaan — deze gronden tot 
de allerslechtste kunnen worden gerangschikt. Wordt op deze 
terreinen geladangd, dan teert het rijstgewas zoo goed als uit- 
sluitend op het laagje door het bosch gevormden humus, doch het 
in den grond brengen van een tweeden rijstaanplant zou de 
moeite niet meer loonen. Van irrigatie dezer terreinen kan boven- 
dien — als regel — niet het minste succes worden verwacht, daar de 
gronden voor rijstcultuur met normale bevloeiing àl te arm zijn, 
4b. Deze meerendeels zeer arme talanggronden worden weer 
omgeven door de z.g. renahgronden, die als een soort uiterwaar- 
den kunnen worden beschouwd van de grootere rivieren en ook 
gevormd zijn door rivierafzettingen. Hieruit volgt, dat ook deze 
alluviale gronden nogal veel in samenstelling en vruchtbaarheid 
verschillen en dit laatste geheel afhankelijk is van het gebied, 
vanwaar de rivieren afkomstig zijn, hetzij uit de berg- en heuvel- 
terreinen of uit de bovengenoemde talanggronden. Als regel 
staan echter de renahgronden als vruchtbaar bekend, (vnl. die 
ontstaan zijn uit 2 b, de boven-Palembanglagen) ofschoon in ver- 
band met het vorenstaande er ook voorbeelden zijn (de Rambang- 
renah in Ogan Ilir b.v.) waarbij de renah ongeveer gelijkwaardig 
is aan den zeer armen talanggrond. Gelukkig zijn dit hooge 
uitzonderingen en kan men de renah in 't algemeen beschouwen 
als een mooien zelfkant van de zooevengenoemde minderwaardige 
talangterreinen. Ook wegens hun schitterende ligging t.o.v. het 
vervoer zijn bedoelde gronden in de benedenlanden de meest 
gezochte bevolkingsgronden, 
