— 111 — 
den toch genoegzaam is gebleken, dan zeker ongeveer de helft 
van de gronden der geheele residentie Palembang (om onze 
aandacht hierop maar geconcentreerd te houden) in dit lot zou 
moeten deelen. 
In sommige gevallen wordt nog speciaal geladangd met het 
doel de rijst, die dan eenvoudig als catchcrop geteeld wordt, te 
doen opvolgen door rubber, pinang, benzoë en meer dergelijke 
meerjarige gewassen. Vooral waar deze gewassen, zooals benzoë 
en arabicakoffie, een beschaduwing noodig hebben en de bevol- 
king, juist door de zeer extensieve ladang-ontginning, door 
natuurlijke reboisatie voor deze schaduw zorg draagt, kan men 
dezen ladangbouw allerminst als roofbouw betitelen, Ze wordt dat 
pas weer, als de bevolking door gebrek aan ruimte tot inten- 
siveering, wieden, oppervlakkige grondbewerking e. d. overgaat 
en daardoor het ladangbedrijft van aard verandert. 
De huidige boschpolitiek van naderbij bezien. 
In het bovenstaande meen ik voldoende te hebben aangetoond, 
dat sommige boschautoriteiten (gelukkig lang niet alle) den voor 
land en volk in vele streken der buitengewesten ontegenzeg- 
gelijk meest geëigenden vorm van landbouwbedrijf, n. 1. het 
ladangen, veel te gaarne beschouwen als te zijn in strijd met het 
algemeen belang. Want om het laatste gaat het toch ten slotte 
bij het overwegen van maatregelen, van welken aard zij overi- 
gens ook mogen zijn. 
Mijns inziens wordt dan ook door bedoelde autoriteiten bijna 
steeds een veel te groote waarde gehecht aan de bosschen in het 
algemeen en die der wildhoutbosschen in het bijzonder. 
't Is zonde en jammer, wordt overal geroepen, dat met dat 
ladangen maar steeds jaar-in en jaar-uit prachtige bosschen aan 
de vlammen worden prijs gegeven. 
Maar — wat is de werkelijkheid, althans in Palembang ? Dit: 
dat als regel niemand een dubbeltje voor al dat roekeloos omge- 
hakte en daarna half opgebrande hout zou gegeven hebben, 
aangezien de kwaliteit gewoonlijk te inferieur is en de afvoerkosten 
te hoog zouden zijn om aan eene exploitatie te kunnen denken! 
Laten we allen dan ook eerlijk bekennen, dat, zoolang deze laatst- 
