— 117 — 
verder gaande — de daarvoor wél beschikbare terreinen, na des- 
kundig onderzoek van de waarde der daarin voorkomende hout- 
soorten, in perceelen door het Gouvernement zouden kunnen 
worden aangeboden. 
Intusschen zou het niet billijk zijn, indien deze sub 2 genoemde 
terreinen, die wellicht wel de meerderheid zullen vormen, zonder 
meer voor het Inlandsch landbouwbedrijf geheel en al zouden 
worden uitgeschakeld, waarom de noodige voorwaarden aan het 
gebruik ervan zouden kunnen worden verbonden. In de eerste 
plaats zou, overeenkomstig het bij Stbl. 1916 No: 420 bepaalde, 
alieen ontginning dezer terreinen mogelijk moeten zijn na ver- 
leening van een schriftelijke vergunning. Ten tweede zou—en dit 
acht ik een zeer principiëele kwestie — voor dit verkregen recht 
een zekere jaarlijksche huursom verschuldigd dienen te zijn, 
ofschoon deze huursom nooit het karakter zou mogen aannemen 
van eene grondbelasting, daar de huurpenningen uitsluitend 
zouden moeten dienen tot dekking van de kosten voor het op- 
maken van den vergunningsbrief, alsmede die, welke zijn 
verbonden aan de contrôle op de naleving der in den ver- 
gunningsbrief te stipuleeren voorwaarden. Om maar een voor- 
beeid te noemen, zou toch zeer zeker de voorwaarde kunnen 
worden gesteld, dat de in het aangevraagde grondcomplex 
voorkomende en precies te vermelden waardevolle boomsoorten 
(natuurlijk geen Seroe e.d.) òf afgekocht, òf ongemoeid gelaten 
moeten worden; in het laatstgenoemd geval, natuurlijk alweer 
met de bepaling, dat bij het moedwillig verloren gaan ervan 
de oorspronkelijk vastgestelde kostprijs op den occupant zou 
kunnen worden verhaald. 
Ik acht het overbodig op deze voorwaardenkwestie hier nog 
nader in te gaan, doch wil er nog slechts aan toevoegen, dat, 
hoe moeilijk een goede regeling van deze zaak wellicht ook 
lijkt, men niet uit het oog moet verliezen, dat de bevolking bedoelde 
terreinen vooralsnog slechts bij uitzondering voor ontginning zullen 
bestemmen, daar zij — zooals wel vanzelf spreekt — buiten dit gebied 
nog beschikt (liever gezegd: behoort te beschikken) over voldoend 
ladangterrein, zij het dan ook niet tot in het oneindige. 
Bovendien moeten de ten aanzien van de woeste gronden te 
treffen maatregelen er in ieder geval op berekend zijn, dat in 
