IE Le LLN 
REMMING VAN ZAADKIEMING DOOR LICHT. 
Er zijn plantenzaden, die niet of slechts voor een klein per- 
centage kiemen, indien men ze bij daglicht onder overigens 
gunstige kiemconditie's brengt, bijv. in een petrischaal op vochtig 
filtreerpapier. Een reeds veel onderzocht voorbeeld hiervan 
leveren de zaden van Phacelia tanacetifolia Benth, een gewas 
behoorende tot de Hydrophyllaceae en in Europa niet zelden 
aangeplant als voedergewas en voor de bijenteelt. 
Nu heeft onlangs WERNER MAGNUS (1) hoogst belangrijke 
mededeelingen gedaan, die dezen remmenden invloed op de 
kieming trachten te analyzeeren. 
Hij vond, dat een waterig aftreksel van ongekiemde Phacelia- 
zaden (30 gr. in 100 ccm. leidingwater gedurend X uur, daarna 
gefiltreerd) die remming beïnvloeden kan. 
Zijn proeven berusten hoofdzakelijk op het feit, dat de 
kiemingsremming variabel is, wat daaruit blijkt, dat bij ver- 
schillende lichtintensiteit verschillende percentages der zaden tot 
kieming komen. Hij bereikte de verschillende licht-intensiteiten 
door de kiemschalen op verschillende afstanden van een nitralamp 
van 100 kaarsen te plaatsen. Het volgende staatje geeft het 
resultaat van eenige proeven weer van de kieming van zaden, 
welke voor een deel op de gewone wijze te kiemen werden 
gelegd, doch bij verschillende licht-intensiteiten, en voor een 
ander deel op filtreerpapier, dat met bedoeld zaadaftreksel 
bevochtigd werd, en overigens onder gelijke omstandigheden. 
Uit dit staatje volgt allereerst, dat bij de zoogenaamde contrôle- 
proeven (waarbij dus zaden op de gewone wijze op filtreerpapier 
met leidingwater te kiemen werden gelegd) de kiem- procenten 
toenemen met afnemende lichtintensiteit (8, 23, 36%, 93%). 
Dit beteekent dus, dat de zaden niet alle gelijkmatig door het 
1) „Hemmungsstoffe und falsche Keimung”, Ber. Deutsch. Bot. Ges., 
Jg. 1920, Bd XXXVII, Generalversammlungsheft ausgegeben am 
5. Mai 1921. 
