— 122 — 
Begin der kiemproeven 15/9 ’20, 
| 
= /, gekiemd op; 
zi iel, ved 20/0 „ene 
el TnT LT 5) 5) 
oel oe nl ‚ ® heal An Bal A | ed BE 
ZENE NEE BE EN 
BSE Srl Selm B SE 
G) BRNO OR eral € due OD Ul 
RRS 7 BT 8 
\M 5 6 | 10 20 
He 23 RDSE TT 0 
2M hl 15 15 16 
BA RES 1361 Ts 
Tek | 24 | 25 25 | 25 
92 PO: 93 ol 100 
Romke | 86 | 04 04 | 4 
licht worden beinfluenceerd doch sterk variabel zijn in hun 
gedrag tenopzichte van licht. Ten tweede volgt uit dit staatje, 
dat bij gemiddelde licht-intensiteit (in het bovengegeven staatje 
bij afstand van 2-3 M van de lichtbron) het zaadaftreksel de 
kieming nog verder vermag te remmen. Dit beteekent dus, 
dat die zaden, welke middelmatig van aanleg zijn ten opzichte 
der remmende lichtwerking, door toevoeging van ’t zaadaftreksel 
sterker gevoelig worden voor licht. Daar nu het zaadaftreksel 
van de zaadhuiden zelf afkomstig is, kan het wel moeilijk anders, 
of we hebben hier met een eenvoudige additie van een remmenden 
factor te maken (WERNER MAGNUS zelf trekt deze conclusie niet, 
tenminste niet expliciet). 
MAGNUS vond een kiemingremmende stof voor Phacelia- zaden 
niet alleen in de Phacelia-zaden zelf maar ook in andere 
plantendeelen derzelfde soort en zelfs in een andere plantensoort. 
Een eigenaardig verschijnsel, dat zich bij Phacelig-zaden — en 
trouwens ook bij vele andere zaden — voordoet, is, dat er zelfs 
bij gunstige kiemingsvoorwaarden altijd een aantal zaden is, 
dat niet tot kieming komt (doode zaden, die gaan rotten, blijven 
natuurlijk buiten beschouwing). Zulke zaden, die niet kiemen 
