me AA He 
Zeer opvallend is het geringe aanzien, dat de eetbare Lycoperdon- 
soorten bij de Inlandsche bevolking genieten als eetzwammen. 
Wel worden zij ijverig gezocht, maar men verzamelt ze dan voor 
geneeskrachtige doeleinden, waarvoor rijpe vruchtlichamen noodig 
zijn, Alleen in jongen toestand zijn zij eetbaar. In de eerste 
plaats is hier te noemen de reuzenbovist, Zycoperdon Bovista 
(Linn.) zoowel hier als in Europa in grasvlakten voorkomend. 
Daar geldt zij in jongen toestand als eene der fijnste delicatessen, 
waarvoor men het beste vleesch laat staan, Voor zoover ons 
bekend is schijnen de Inlanders er niet veel werk van te maken; 
ook RUMPHIUS vermeldt niets over de eetbaarheid, Een andere 
stuifzwam, Lycoperdon piriforme (Schaeff.), soepa bénteli, schijnt meer 
voor de consumptie gebruikt te worden. Het is echter een kleine 
soort, die in waarde sterk beneden de reuzenbovist is te stellen, 
Nog eenige tegenstellingen willen wij hier noemen. 
Onder den naam van soepa pasang worden jonge vruchtlichamen 
van Russula foetens (Pers.) door de Inlanders gegeten. Dit is 
een plaatjeszwam, die zoowel hier als in Europa vrij algemeen 
voorkomt. De hoed is bruin en vettig glanzend, aan den rand 
gestreept en voorzien van kleine bultjes. De plaatjes zijn crèmewit 
en staan tamelijk ver van elkaar. De steel is rolrond, inwendig 
hol en eenigszins gekamerd. De zwam verspreidt bij doorsnijden 
vooral ín ouderen toestand een hoogst onaangenamen, benauwenden 
geur. Bij jonge vruchtlichamen is deze wel niet zoo sterk, maar 
toch altijd duidelijk waarneembaar. In Europa wordt zij om haar 
onaangenamen geur overal verfoeid en staat zij zelfs als verdacht 
geboekt. Eene andere soort met niet minder onaangenamen geur, 
soepa harèndons,een vertegenwoordiger van het genus nocybe, wordt 
hier ook algemeen gegeten en op de pasar te koop aangeboden. 
Door ervaringen en onderzoekingen van de laatste jaren is dit 
genus in Europa in een zeer kwaden reuk komen te staan. 
Daar staat weer tegenover, dat goed eetbare soorten, die in 
Europa algemeen gewaardeerd worden, zooals vertegenwoordigers 
van de geslachten Cantharellus en Clavaria niet in de inlandsche 
keuken verschijnen. Zelfs Craterellus cornucopioides (L.), de beken- 
de Europeesche „hoorn van overvloed”, die bij karrevrachten op 
de zwammenmarkten in Europa verschijnt, wordt hier niet 
gewaardeerd, 
