— 187 — 
de in ouderdom volgende bladeren verwelken en bruin worden. Deze 
jonge bladeren laten zich in dit stadium gemakkelijk uittrekken, een 
gevolg van het in rotting verkeeren van de top, waarop zij zijn inge- 
plant. Volgens sommige schrijvers gaat met deze verschijnselen gepaard 
het afvallen van nog onrijpe noten. 
In de F. M.S. schijnt het toprot wel voor te komen doch de ziekte 
vertoont zich slechts nu en dan bij enkele boomen en wordt niet 
oorzaak van groote schade. SHARPLES en LAMBOURNE deelen mee, 
dat hun slechts één, overigens economisch weinig belangrijk geval 
bekend is van een eenigszins epidemisch optreden der ziekte in de 
F.M.S. Dit betrof een klein tuintje, 3 acres groot, waarvan de boomen 
in 1920 vrijwel alle verschijnselen van toprot vertoonden. Het tuintje 
was ongunstig gelegen; tweemaal per dag werd het overstroomd door 
den vloed, wat een achterlijken toestand van de boomen had veroor- 
zaakt. De omgevende tuinen waren in goeden cultuurtoestand en toon- 
den geen spoor van toprot. 
Het materiaal uit dit tuintje diende voor nader onderzoek. 
Uit de randpartijen van de rottende deelen van den top werden 
isolaties gemaakt: schimmels werden er niet in aangetroffen, slechts 
bacteriën werden eruit geisoleerd, één soort met rood gepigmenteerde 
colonies, één met lichtgeel gekleurde en één met witte. 
Infectieproeven werden gemaakt met deze bacteriën en met Phytoph- 
thora Faberi, geisoleerd uit strepenkanker van Hevea. 
Eerst werden voor de infectieproeven stukken gebruikt uit den 
jongen nog vleezigen groeitop van den klapper, gelegd onder glas- 
stolpen. Zulke stukken blijven dagen lang gezond als zij niet worden 
besmet, doch zij bleken uiterst vatbaar voor alle drie de bacteriesoor- 
ten en de Phytophthora. 
Een tweede serie infecties werd gemaakt op jonge klapper-boomen 
door de bladeren en bladvoeten aan één zijde weg te nemen en 
een holte te maken met een guts en hierin de culturen te brengen. 
Twee van bovengenoemde bacteriesoorten en Phytphthora werden 
hiervoor gebruikt. 
Een derde serie infecties werd gemaakt op dezelfde wijze doch 
met reinculturen van één saprophytische bacterie (Bacillus flavo- 
coriaceus) en twee schimmels (Thielavia sp. en Mucor sp.), die vaak 
in het Laboratoruim waren waargenomen op rottend klappertopweefsel. 
Het resultaat was, dat in al deze intectieproeven, gedeeltelijk genomen 
met organismen, die worden aangezien als virulente parasieten (Phy- 
tophthora Faberi), gedeeltelijk met organismen, die niet anders kunnen 
worden beschouwd dan als volkomen saprophyt (Thielavía, Mucor) een 
