— 231 — 
13. Kentang Ingris. 
Verspreiding: Deze soort wordt bij Poedjon nabij Malang ver- 
bouwd. 
Plant: Sterk ontwikkelde plant, met twee tot drie ronde ietwat 
driekantige, zwakke stengels. 
Kleur van den stengel: Groen, zacht roodachtig aangeloopen. 
Blad: breed, rond. 
Bloem: Licht-lila, 
Tijd van riĳbworden: + 100 dagen. 
Knol (Fig. 13): Ovaal, tamelijk plat met vlakliggende oogen, 
de schil is glad met groote lenticellen, wit, de oogen lichtrose, 
het vleesch is wit. De knollen bereiken een lengte van 8 cM. 
Opbrengst: 
Gemiddeld gewicht van de knol: 65 gr. 
Gemiddeld aantal knollen per plant: 5 
Gemiddelde opbrengst per plant: 325 gr. 
Gemiddelde opbrengst per bahoe: 168 Pikol. 
Vatbaarheid voor ziekten: Kentang Ingris wordt niet bijzonder 
door mozaiek en bladrol en droogvlekkenziekte van het blad 
aangetast, de knollen vertoonen veel neiging tot roestvlekkenziekte 
en ze gaan makkelijk tot rotting over. 
Opmerkingen: WESTERDIJK vermoedt, dat deze soort uit Britsch- 
Indië geimporteerd is, de naam is waarschijnlijk een verbastering 
van „engelisch”’. 
” 
HH. Kentang Soerabaja. 
Verspreiding: Deze soort wordt op de noordoostelijke hellingen 
van den vulkaan Merbaboe in de streken van Salatiga en 
Ambarawa verbouwd. 
Plant: De plant vormt één hoogstens twee krachtige, rechtop 
staande, driehoekige zwak gekartelde stengels 
