di nn nn ER ns 
te qe 
In deze vijvers wordt in hoofdzaak één soort visch gekweekt nl, 
_de bandeng (Chanos chanos (Forsk.), een tot de familie der Chanidae 
behoorende visch, nauw verwant aan de haringen (Clupeidae). 
De bandeng is onder de ruim 11000 bekende soorten van 
beenvisschen een der weinige uitsluitende vegetariërs en heeft in 
verband daarmede een lang darmkanaal. 
Het voedsel, dat de bandeng voor zijn ontwikkeling noodig 
heeft, bestaat in hoofdzaak uit zich op den bodem der vijvers 
ontwikkelende blauwwieren, Cyanophyceën, met daarop Schizo- 
bhyceën, Diatomeeën enz. 
Voor een goede ontwikkeling van dit voedsel behoeft de vij- 
verbodem een speciale behandeling, die in ‘t kort als volgt is. 
De bodem der tambaks moet gedurende enkele dagen ín iedere 
maand worden drooggelegd en aan de zon worden blootgesteld, 
teneinde de ontwikkeling van bovengenoemde wieren te begun- 
stigen; daarna kan men weer nieuw water toelaten. 
De mogelijkheid om deze waterverversching toe te passen hangt 
af van de hoogteligging van het bodemniveau ten opzichte van 
den vloedstand van het zeewater in de voedingskanalen. De bodem 
moet zoo liggen, dat deze bij eb goed kan droogloopen en bij 
vloed de vijver weer geheel gevuld kan worden. Voor de water- 
regeling is in den dam een sluis aangebracht, terwijl de aan- 
„wezige visch tijdens het droogloopen in de dieper liggende 
ringslooten der vijver bewaard wordt. Is de ligging van den 
vijverbodem goed, dan past men de beschreven behandeling 
van den vijver meermalen per maand toe. 
Uit het vorenstaande zal duidelijk geworden zijn, dat de 
vruchtbaarheid van een vijver behalve met de vruchtbaarheid van 
den bodem in hooge mate samenhangt met de mogelijkheid om 
een geregelde waterverversching toe te passen. 
Toen in 1919 de gemeenteraad van Batavia een besluit nam 
tot demping van de daar voorkomende zoutwatervischvijvers, 
daarbij voorgelicht door terzake bevoegde hygiënisten en inge- 
nieurs, die echter helaas ook over het niet op hun gebied liggende 
meenden te moeten adviseeren, nl. over de piscicultuur, waren 
ons de bovenaangehaalde feiten reeds bekend en had genoemd 
college van meer bevoegde zijde een meer zaakkundig advies 
kunnen verkrijgen. 
