SIERHEESTERS X. 
VERBENACEAE. 
STACHYTARPHETA VAHL. 
Stachytarpheta mutabilis VAHL. 
Een vrij grove, behaarde, 2 M. hoog wordende, doorbloeiende 
heester met vierkante twijgen. De kruiswijs geplaatste bladeren 
zijn eivormig, spits, met aan den voet langs den steel afloopende 
randen, vrij diep gekarteld gezaagd, met boven diep liggende, 
onder uitspringende nerven en aderen, kruidachtig, dof en vrij 
lichtgroen, tot ongeveer 12 cM. lang en 8 cM. breed. De bloemen 
vormen zeer lange, smalle, dicht veelbloemige, tot ongeveer 65 
cM. lange aren met aangedrukte, dakpansgewijs dekkende schut- 
bladeren, waaraan gewoonlijk hoogstens slechts 10 bloemen te- 
gelijk open zijn. Deze zijn zittend en hebben een schedevormig 
gespleten, groenen kelk met samenhangende slippen. De kroon 
is scheef trompetvormig, met een stomphoekig gebogen, 1.6 cM. 
lange buis en een in omtrek ronde, 1.7 cM. breeden, zeer ongelijk 
breed vijflobbigen zoom; de kleur is vermiljoenrose met witten, 
kersrood omzoomden keel. Er zijn 2 meeldraden en een draad: 
vormige stijl met groenen stempel. 
Dit is een uit Amerika ingevoerde plant, die hier, hiene in 
mindere mate dan eenige andere van daar afkomstige soorten, 
verwilderd is. Het is een gemakkelijk groeiende, door zaden en 
stekken te vermeerderen heester, die, ofschoon niet tot de mooiste 
heesters behoorende, hun, die niet veel zorg aan hun tuin kunnen 
besteden, wel aanbevolen kan worden. De bloemen duren maar 
één dag, vallên ’s avonds af, doch zijn den volgenden morgen 
door nieuwe vervangen. 
In 1909 trof ik op den Salak, Goenoeng Boender, een bastaard 
aan tusschen genoemde soort en $. jamaicensis Vahl. De bloemen 
hadden dezelfde donker blauwpaarse kleur als die van laatstge- 
noemde soort, doch deden in grootte niet onder voor die van 
S. mutabilis. Misschien zou deze hybride ook wel als sierplant 
gebruikt kunnen worden. 
